Ouderverstoting: de meest ernstige vorm van emotionele kindermishandeling?

Het is niet normaal als een kind na een scheiding ineens een van de ouders niet meer wil zien. Als de band voorheen goed was en er geen gegronde reden is voor de afwijzing, dan is dat een duidelijk signaal dat er iets mis is. De kans is groot dat er sprake is van ouderverstoting, een vorm van kindermishandeling waarbij één ouder het kind manipuleert en beïnvloedt om de andere ouder buiten te sluiten van hun leven. Bijvoorbeeld door de omgang tegen te werken en alles wat de andere ouder doet of zegt negatief uit te leggen. Kinderen zijn loyaal aan beide ouders en gaan hier geestelijk aan kapot. De enige manier waarop zij zichzelf tegen de pijn en het verdriet kunnen beschermen, is door het contact helemaal te verbreken en de eens geliefde ouder te ‘verstoten’.

In het kader van de Week tegen Kindermishandeling vraag ik – als partner van een verstoten vader – aandacht voor deze ernstige vorm van geestelijke kindermishandeling. Kinderen die hier slachtoffer van zijn, raken voor de rest van hun leven beschadigd.

Van generatie op generatie

Ouderverstoting komt veel voor bij problematische scheidingen met conflicten over zorg, omgang of financiën. Het bedreigt en belemmert de ontwikkeling van kinderen en op korte én lange termijn ondervinden zij ernstige problemen op sociaal, emotioneel en relationeel gebied. Als dit patroon van onveilig ouderschap niet wordt doorbroken dan is de kans groot dat deze kinderen later zelf verstotende ouder worden. De problematiek gaat over van generatie op generatie! De ex van Frans had na de scheiding van haar ouders jarenlang nauwelijks contact met haar vader omdat haar moeder dat niet wilde. Nu doet de ex precies hetzelfde met haar eigen kinderen en hun vader…

Ondanks dat ouderverstoting relatief veel voorkomt, is het een zwaar onderschat maatschappelijk probleem. Een op de vijf scheidingen mondt uit in een conflictueuze scheiding waarbij het risico groot is dat er zich een vorm van ouderverstoting ontwikkeld. Uit onderzoek blijkt dat in maar liefst 10% van de gevallen kinderen het contact met een van de ouders langdurig verliezen. Hoewel het steeds vaker moeders treft zijn het voornamelijk vaders die door toedoen van hun ex-partner na een scheiding hun kinderen niet meer zien. De manipulerende ouder bedient zich van uitgekiende tactieken om de hele omgeving zoals familie, leerkrachten, hulpverleners et cetera ervan te overtuigen dat het kind beschermd moet worden tegen die ‘slechte’ ouder. Zij worden – zonder het in de gaten te hebben – partner in crime. Lees hier hoe dat in zijn werk gaat →

Onwetendheid is de vijand, kennis het wapen!

Sociale en juridische professionals herkennen de problematiek te vaak niet, zijn handelingsverlegen of laten zich leiden door ouderwetse vooroordelen over vaders en moeders en hun rol als opvoeder. De afwijzing van een ouder door het kind wordt niet herkend als mogelijk signaal van ouderverstoting, maar juist gezien als bevestiging dat de verstoten ouder inderdaad een ‘slechte en onveilige’ ouder is. Het tegenovergestelde is echter het geval. Verstoten ouders lopen daardoor vast in ‘het systeem’ en raken alleen maar verder van hun kinderen verwijderd. De onwetendheid van professionals is koren op de molen van de manipulerende ouder en een regelrecht drama voor de betrokken kinderen omdat het patroon van ziekmakend ouderschap niet wordt doorbroken. Lees verder waarom kennis het wapen is tegen ouderverstoting →

Het gaat niet om rechten van ouders, maar om het beschermen van kinderen

De politiek heeft al jaren haar mond vol over het terugdringen van vechtscheidingen omdat het schadelijk is voor kinderen. Maar van ouderverstoting willen ze niets weten. Intussen neemt het aantal conflictscheidingen alleen maar toe en daarmee ook het aantal kinderen dat als gevolg van ouderverstoting het contact met een van de ouders verliest. Hoe lang blijft de politiek nog wegkijken van het werkelijke probleem? Hoe lang laat de politiek, maar ook de rechterlijke macht én de professionele hulpverlening het gebeuren dat één ouder na een scheiding de andere ouder volledig kan buitensluiten zodat die – vaak jarenlang – geen enkele rol meer speelt in het leven van zijn of haar kind? Het gaat in deze zaken niet om de rechten van ouders, maar om het beschermen van kinderen tegen onveilig en schadelijk ouderschap! Welke politicus durft het gesprek met mij aan te gaan? Reacties kunnen naar info@gevolgenvanvalseaangifte.nl

In het kader van de Week tegen Kindermishandeling (#WtKM17) vraag ik aandacht voor deze ernstige vorm van emotionele kindermishandeling. Ouderverstoting is een onderschat maatschappelijk probleem en moet uit de taboesfeer. Draag ook bij aan bewustwording van ouderverstoting en deel deze informatie met #WtKM17. Dank daarvoor!

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

2 reacties op “Ouderverstoting: de meest ernstige vorm van emotionele kindermishandeling?

  1. Voor afgedankte vaders is nergens hulp.
    De ex en familieleden mogen los gaan op alle manieren die denkbaar zijn.
    De grofste leugens komen langs zoals mishandeling poging tot moord lastig vallen stalken ga maar door.
    Vaak geholpen door instantie.s.
    Denk aan jeugdzorg politie school rechter enz.
    Als vader moet je heel stabiel zijn om zonder enige vorm van begrip of hulp deze lawine jarenlang te verwerken.
    Soms heb je geen andere keus dan te accepteren dat je afscheid neemt van je eigen kinderen.
    Misschien als de kinderen ooit weer zelfstandig kunnen denken en ze onder de Leugens uit kruipen. Kan er nog een wonder geschieden.
    Voor veel beschadigde volwassenen is rieeel denken helaas vaak onmogelijk.

  2. Geachte lezer,
    Ontvadering, ouderverstoting heb ik mogen ervaren.
    Ben voor hulpverzoek in zuid Limburg geweest bij; politie, veilig thuis deze verwijst naar jeugdzorg. De Jeugdzorg verwijst naar veilig tuis. Wederom verwezen naar de jeugdzorg in Brunssum. In Brunssum is een gesprek geweest, met afspraken.
    Na 6 weken (geheel buiten wat was besproken) een voicemail van de behandelaar van de gemeente Brunssum. De melding: men heeft met de moeder gesproken, zij zal het kind (ondertussen 17 jaar) vragen. De afspraak die zij hebben gemaakt, bij geen afspraak zal het dossier worden gesloten. Dat werd, via een voicemail bij mij ingesproken door de jeugdzorg Brunssum. Dat is dan verkapte hulp van de hulpverleners uit Brunssum

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *