Papa trekt bij scheiding nog steeds aan kortste eind

Twintig procent van de volwassenen van wie de ouders in hun jeugd uit elkaar gingen ziet zijn of haar vader niet. Vijf procent heeft geen contact met hun moeder. Dat blijkt uit onderzoek naar de relatie van volwassenen in de leeftijd van 25 tot 45 jaar met hun gescheiden ouders. Vaders van die generatie verdwenen na een scheiding gemakkelijk uit beeld, zeggen de onderzoekers. Maar volgens hen is er veel veranderd en blijven gescheiden vaders nu veel meer betrokken bij het opgroeien van hun kinderen. Die kans moeten ze dan wel krijgen, want nog steeds worden vooral vaders na een scheiding tegen hun zin buitenspel gezet. Dikwijls door toedoen van de ex.

Als er rond een scheiding conflicten ontstaan over gezag, omgang of zorg, is het nog altijd vooral de vader die het onderspit delft en het contact met zijn kinderen verliest. Niet zelden door een uitspraak van de rechter die de kinderen haast automatisch aan de moeder toewijst en zo de problemen denkt op te lossen. Het tegendeel is waar. Vaders en moeders hebben ieder hun specifieke rol, ze vullen elkaar aan en zijn niet inwisselbaar. Ook niet na een scheiding. Vaders zijn net zo belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen als moeders, zegt pedagoog en hoogleraar Louis Tavecchio die veel onderzoek deed naar de betekenis van vaderschap. Het is een slechte zaak als kinderen hun vader en mannelijk rolmodel moeten missen. Voor jongens én voor meisjes. Tavecchio: ‘Er zijn al veel meer vrouwelijke rolmodellen in het leven van jonge kinderen dan mannelijke. Op de kinderopvang en op basisscholen zijn vrouwen sterk in de meerderheid.’

Vaders op grote schaal ingeruild

Volgens hoofdonderzoeker professor Matthijs Kalmijn van de Universiteit van Amsterdam komt uit het onderzoek naar voren dat ouders die hun kinderen niet meer zien daar grote moeite mee hebben. ‘Ze ervaren minder sociaal welbevinden als er geen contact is’, zegt Kalmijn. Dat lijkt mij een grote open deur, maar vooral wordt het verdriet, het onrecht en de onmacht bij vaders en moeders die dit ongewild overkomt gebagatelliseerd.

Verder laat het onderzoek zien dat maar liefst 44 procent van de inmiddels volwassen scheidings­kinderen hun stiefvader als ‘echte’ vader beschouwt en 17 procent de stiefmoeder als ‘echte’ moeder. Niet alleen toen, maar nog steeds verdwijnen vooral vaders na een scheiding uit het leven van hun kinderen. Vaak speelt er een vorm van ouderverstoting. De ex-partner werkt stelselmatig het contact tegen en zet de andere ouder tegenover de kinderen consequent in een kwaad daglicht. Kinderen raken daardoor in een loyaliteitsconflict en willen die ‘slechte’ ouder uiteindelijk niet meer zien. Al jaren worden vooral vaders op deze manier succesvol uit het leven van hun kinderen gewerkt en op grote schaal ingewisseld voor een ‘nieuwe’ vader.

Geen vraagtekens bij gedrag weigerouder

Fabiana, de ex van Frans deed het precies zo. Nadat ze zich via valse aangiften de kinderen had toegeëigend vertelde ze hen dat haar nieuwe vriend, met wie ze al vrij snel samenwoonde, vanaf nu hun vader was. Deze stiefvader woonde overigens officieel niet bij hen, maar bij schoonmoeder een paar deuren verderop. Zodoende kon de ex allerlei (alleenstaande-ouder) subsidies aanvragen… Tegen de rechter zei ze: ‘De kinderen zijn dol op mijn nieuwe partner, hij is een rustige en lieve man. De warme omgeving van het gezin waarin de kinderen zich nu bevinden doet meer dan goed. Ik spreek de hoop uit dat dit voor hen zo mag blijven. Ze geven zelf aan niets liever te willen. Verder willen ze vooral rust en geen contact met hun vader.’ De rechtbank vond dit blijkbaar heel normaal en deed niets. Frans kreeg zijn kinderen niet meer te zien.

Merkwaardig genoeg zetten hulpverleners, instanties en rechters zelden vraagtekens bij het gedrag van de verstotende ouder. Wanneer een ouder niet voor rede vatbaar is, gerechtelijke uitspraken herhaaldelijk niet nakomt en het contact tussen het kind en de andere ouder om steeds weer nieuwe onbenullige en vergezochte redenen langdurig blokkeert, dan is er volgens dr. Steve Miller met grote zekerheid sprake van een ernstige persoonlijkheidsproblematiek. Miller: ‘Normale mensen doen dit hun kinderen niet aan. Als je excuses hoort zoals ‘ze vinden hun vader niet leuk, ze willen hem niet zien en ik respecteer hun mening, ik stimuleer ze echt om te gaan maar ze willen echt zelf niet’ dan zouden alle alarmbellen moeten gaan rinkelen!’ Al ligt het er duimendik bovenop dat één ouder de boel frustreert, toch blijven instanties en rechters ervan uitgaan dat beide ex-partners de strijd in stand houden. Als zogenaamde oplossing wordt dan vaak, net als bij Frans, de ‘gezonde’ ouder de omgang ontzegd. Dat dit niet alleen leed bij die ouder veroorzaakt maar vooral het kind blijvend beschadigt, lijkt maar niet door te dringen.

Familierechters bepleiten bescherming kind bij heftige scheidingen

Beeld: SSR-Meillo

Dat bleek ook tijdens de Meillo-lezing op 4 oktober jl. in Amsterdam die dit jaar in het teken stond van kinderrechten. Familierechters Deirdre Klijn en Johan Visser riepen op om kinderen te beschermen tegen de schade door hun vechtscheidende ouders. Daarin hebben we volgens Klijn allemaal een verantwoordelijkheid. Omstanders zoals buren, familie, leerkrachten et cetera kijken meestal weg en willen zich niet bemoeien met andermans (vecht)scheiding. Daar heeft Klijn zeker een punt. Op die rol van omstanders zal ik in een volgend blog dieper ingaan.

Toch zijn juist familierechters in de positie om echt het verschil te maken. Klijn schreef eerder het visiedocument voor de rechtspraak (Echt)scheiding Ouders met Kinderen (2016) waarin zij terecht de unieke positie van de rechter ten opzichte van andere professionals benadrukt. Alleen de rechter kan en mag knopen doorhakken in (juridische) geschilpunten, geen andere instantie kan dat bieden. Gezien de voorbeelden die ze gaf leek familierechter Klijn dat zelf nog niet altijd in praktijk te brengen en legde de verantwoordelijk­­heid vooral weer terug bij de (vechtende)ouders en de omstanders. Klijn had het verschil moeten maken, maar deed dat niet…

Waarom weifelen rechters in heftige scheidingszaken nog zo? Waarom hebben ze nauwelijks oog voor eventuele ouderverstotingsproblematiek en volgen er geen sancties als één ouder bewust de omgang frustreert en gerechtelijke uitspraken niet naleeft? Waarom laten rechters het nog te vaak gebeuren dat een ouder, zonder gegronde reden, de andere ouder na een scheiding uit het leven van hun kind(eren) kan bannen?

Ontwrichte ouder-kind relaties

Een ouder de omgang met zijn of haar kind ontzeggen lost het scheidingsconflict niet op. Niemand is daarbij gebaat. De zogenaamde rust die dat zou creëren is alleen maar schijn. Het onderzoek van Kalmijn e.a. laat pijnlijk zien waar dat toe leidt; een totaal ontwrichte ouder-kind relatie tot ver in de volwassenheid. Met het beschermen van kinderen heeft het niets te maken. Zij raken alleen maar meer beschadigd en ontwikkelen allerlei (psychische) problemen. Op latere leeftijd zijn ze niet goed in staat relaties aan te gaan waardoor de kans dat ze zelf gaan scheiden maar liefst verdubbeld. Blijvende betrokkenheid na een scheiding van zowel vader als moeder is dan ook niet alleen belangrijk voor het kind, maar voor onze hele maatschappij.

Kinderen hebben het recht om op te groeien met beide ouders, onbelemmerd contact met ze te hebben en van ze te houden. Ook, maar misschien wel vooral, na een scheiding. We kunnen als samenleving, als buren, vrienden of familie zeker van betekenis zijn als we zien dat het kind van gescheiden vrienden in de problemen komt of ineens geen contact meer heeft met een van de ouders. Maar we moeten ons ook realiseren dat veelvoorkomende scheidingsproblematiek zoals ouderverstoting (waardoor kinderen ernstig beschadigd raken) zich voornamelijk ‘achter de voordeur’ afspeelt en door onwetende omstanders niet wordt herkend. Van professionals die met ouders en/of kinderen in complexe scheidingssituaties werken mogen we dat nou juist wel verwachten.

Openbaar Ministerie belooft inzet voor kinderrechten

Niet alleen (jeugd)hulpverleners, jeugdbeschermers en familierechters hebben daar een taak, maar ook minder voor de hand liggende partijen zoals politie en Openbaar Ministerie. Gerrit van der Burg, voorzitter van het College van procureurs-generaal, benadrukte tijdens de Meillo-lezing dat ook het Openbaar Ministerie aandacht heeft voor kinderrechten. Dat is een goede zaak, want in de strijd om de kinderen komen (valse) aangiften tegen de ex-partner regelmatig voor. Net als in de zaak van Frans, maar toen was het Openbaar Ministerie niet thuis om een rol te spelen bij het contactherstel met zijn kinderen. Dit terwijl hun recht om op te groeien met hun vader door toedoen van datzelfde Openbaar Ministerie onherstelbaar werd geschonden. Ze stonden erbij, keken ernaar en deden – tot op de dag van vandaag – helemaal niets!

Meer lezen:

Bronnen:

CBS – Gevolgen echtscheiding onderzocht door CBS en UvA

Brabants Dagblad – Kind ziet stiefvader vaak als echte vader

RTL Nieuws – Veel kinderen van gescheiden ouders zien vader niet meer

psycholoog Steven Pont –  Vaders vaak stiefmoederlijk behandeld bij scheiding

dr. Steve Miller – Waarom rechtbanken ouderverstoting niet herkennen

Meillo-lezing oktober 2018:

Rechters bepleiten bescherming kind tegen vechtscheiding

Gepassioneerde voorvechters kinderrechten

 

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

7 reacties op “Papa trekt bij scheiding nog steeds aan kortste eind

  1. Jeugdzorg daar heb ik zo al geen vertrouwen in. Totdat een kind 18 jaar word, word hij of zij ter zijde geschoven omdat er geen geld meer voor hen komt. En praat ik over kinderen die uit huis zijn geplaatst en onder begeleiding wonen. Van af dag 1 na hun verjaardag worden zij regelmatig aan gegeven dat zij iets anders moeten zoeken. En als je dan iets gevonden hebt word je buiten gegooit en zie maar hoe je daar komt met je spullen.
    Zo ook de rechterlijke macht bekommerd zich niet om jou. Waarom niet zo als vroeger, eerst alles onderzoeken en trachten wat de mogelijkheden zijn om het gezin in stand te houden. En als dit niet lukt te kijken bij wie pastet kind. Er zijn vele mogelijkheden om het op te lossen. Maar dit spreekt van zelf.

  2. Wederom een geweldige blog en wat zou het toch fijn zijn als de rechters, het OM, de politie, nou je, eigenlijk de groep ‘professionals’, die hierin het verschil kunnen maken, deze blog lezen en het zich AANTREKKEN.

    Want de lethargie is ontstellend. Bovengenoemde partijen maken zich ervan af.
    Er zijn oplossingen, passende oplossingen, die zeker 80% van alle komende gevallen gaat voorkomen.

    Al is het maar een 0-meting als de ouders uit elkaar gaan, standaard verplicht. Als daaruit blijkt dat je bij de 15% hoort waarvan 1 ouder pathogeen is, kunnen die speciale aandacht krijgen/ extra begeleiding waarbij sanctionerend wordt opgestreden tegen de ouder die het contact frustreert.

    Laat de wijkagent een grote rol vervullen en geef anders de ouder die zijn/haar kind niet ziet de kans om aangifte te doen op basis van artikel 279 WvSr, waarbij het OM net zo goed actief aan de slag gaat.
    Dat is niet zielig voor die ouder en kinderen, nee, daarmee help je zelfs die ouder. Want zeg nou zelf, die ouder gijzelt niet alleen de kinderen, maar ook de rest van haar/zijn omgeving en vooral zichzelf.

    Steeds meer komt zo’n ouder in het nauw, want de waarheid komt uiteindelijk toch uit. Lang leven sociale media.

    Iets waar men vroeger mee weg kwam, omdat iedereen dacht dat zijn/haar situatie de enige was, is nu open en bloot aangetoond. Vandaar ook de website Herken Ouderverstoting, onze steeds maar groter wordende Facebook pagina Herken Ouderverstoting. en ach, de rest wat erbij hoort.

    Iedereen heeft zijn mond er vol van. Voor de bühne roepen ze dat er tegen op getreden wordt, maar ondertussen houdt iedereen vast aan het huidige verdien model en krijg ik regelmatig te horen dat ik keihard door moet gaan met ouders in hun kracht te zetten, daar zij zelf niet gaan bewegen! Waarom zouden ze ook?! Het verdient nu wel zo lekker.

    En uiteindelijk is dat natuurlijk ook zo! Verandering moet vanuit ons, de burgers, de maatschappij komen.

    Vandaar dat ik enorm blij ben met jouw blogs, met jouw bewustwording g en ik hoop dat jij wederom veel mensen bereikt.
    Ik hoop dat de rechters, het OM, de politie, deze blog lezen en mijn commentaar.

    Want ik ben het gepest, het getreiter, het gedenomineer meer dan zat. Gisteren zat ik weer bij de rechtbank. De ex van mijn lief kan het niet laten en de rode loper blijft maar liggen voor haar. Het heeft de maatschappij al aardig wat gekost en geloof mij, ik ben nog lang niet klaar.
    Dit moet stoppen!

  3. Ouderverstoting..Dit onderwerp kan niet genoeg onder de aandacht gebracht worden.
    De verstorende ouder blijft tot nu te veel buiten de aandacht van rechters en instantie.s
    Ze worden zelfs gesteund in hun valse aangifte.s.
    Er wordt te veel leed veroorzaakt door de verstorende ouder haar/zijn gang te laten gaan.
    De hoogste tijd dat ouderverstoting gestopt wordt.

  4. Beste Monique, hartelijk dank voor dit uitmuntende stuk.
    Ik denk dat je intussen een hoeveelheid artikelen hebt geproduceerd waar geen mens een speld tussen kan krijgen, zelfs de meest kwaadaardige en liegende moeders en gemakzuchtigste Rechter en Jeugdzorg medewerker niet. Zou het kunnen zijn dat de tijd voor de slachtoffers van deze kind verminkende rechtsongelijkheid rijp is om eens de stem te verheffen? Niet alleen met bedroefde, in achteraf zaaltjes pruilende vaders en hun aanhang, maar moedig de rechtszaal binnendringen om recht te zetten wat al jaren wordt dood gezwegen en op de wijze waarop tot nu toe wordt geprutteld, nooit zal veranderen. De elite Rechters en de arrogante Jeugdzorg medewerkers zullen ten gevolge ons aller krachteloos verzet nooit verbeteren. Zij zitten niet verlegen om Recht als dit leidt tot wat meer werkinspanning en het incasseren van kritiek tegen hun waardeloze en gemakzuchtige manier van rechtspreken!
    Het wachten is op de sterke persoonlijkheid die opstaat tegen de rechtsprekende meute zakkenvullers van Justitie. Ik kom voor die persoon graag de grens over om mee te protesteren!

    Desalniettemin met de meeste waardering voor jouw grootse werk!

    Groet, Ad van Velsen. mijnpleidooi@gmail.com

  5. Als opa maak ik al 3 jaar van nabij vader ouderverstoting mee van mijn zoon met zijn 2 kinderen. Met valse aangiftes heeft de moeder de kinderen onttrokken aan hem. Hij heeft zelfs alle rechtzaken gewonnen, zelfs de klachtencies heeft de klachten gegrond verklaard. Doordat Jeugdbescherming N het heeft laten gebeuren en bewust bewijsbaar heeft meegewerkt aan ouderverstoting en aan geestelijke kindermishandeling ziet hij al bijna 3 jaar zijn kinderen niet. Ze hebben de vele opdrachten van de kinderrechters gewoon aan hun laars gelapt. Het verzoek van mijn zoon om een andere GI is zelfs door de rechter besloten. Helaas blijft moeder tegenwerken en liegen, waardoor ook deze Jeugdzorg niet doorpakt en haar oren laat hangen naar moeder en de geestelijke kindermishandeling door ouderverstoting laat bestaan. De kinderen zijn ernstig getraumatiseerd zoals PTSS. De vorige gezinsvoogd zal zich nu moeten verantwoorden voor de Tuchtcollege. Sancties zijn door de rechter nog niet benoemd, want mijn zoon blijft wel pinautomaat, ongelofelijk dat dit onrecht nog bestaat. Wordt vervolgd……..

  6. Sinds 21 jaar ben ik bekend met ouderverstoting/vervreemding. Mijn 3 dochters zie ik niet of nauwelijks.

    Heb een blog gehad jarenlang “ouderverstoting Nederland” om praatgroepen op te zetten in NL en België. Ook om kinderen van met elkaar in verbinding te brengen.

    Nodige ouders zijn op mijn pad gekomen die ik heb ondersteund.

    Schrijnend zijn alle verhalen die ik heb vernomen vanuit bv. jeugdzorg, rechtspraak, advocaten en rechters.

    Nog steeds ontmoet ik huisartsen, psychiaters e.d. die niets af weten van ouderverstoting en het PAS syndroom.

    • Tilburg, 24 oktober 2018.
      Ouderverstoting/vervreemding gebeurt niet alleen bij (v)echtscheiding van ouders. In de praktijk en uit vaststaande feiten is zeer duidelijk gebleken dat ouderverstoting/vervreemding door de Raad voor de Kinderbescherming en Bureau Jeugdzorg worden uitgevoerd in samenwerking met pleegouders om het minderjarige kind, die in zaakbelang van de overheid is weggehaald bij de ouders onder zgn. uithuisplaatsing en het minderjarige kind niet meer aan de ouders wil teruggeven, leren het kind dat de pleegmoeder de mama is van het minderjarige kind en dat het kind geen contacten met de echte ouders en de familie mogen hebben. De overheid maken hierbij gebruik van om de ouders te beschuldigen en het minderjarige kind tegen de ouders opzetten en zelfs het kind leert liegen tegen zijn ouders. Hierbij wordt het minderjarige kind geestelijk mishandeld door beleidshandelingen van de overheid de Raad voor de Kinderbescherming en Bureau Jeugdzorg alsmede door de pleegmoeder. Hier is duidelijk sprake van kinderdiefstal en mensenhandel welke handelingen door de overheid worden verricht en uitgevoerd alsmede een strafbare feit is ingevolge
      artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht (Sr).
      Dit zijn voorbeelden uit de zaak Jozua Pattimukaij die door de overheid is ontvoerd en gestolen welke zaak is gepubliceerd in het blad Panorama van juni 2007. Familie- en Kinderrechters hebben
      aan deze zaak meegewerkt tot onrechtmatige ontneming van de
      minderjarige Jozua bij zijn ouders in het belang van de overheid.
      Nu het Openbaar Ministerie de rechtszaak van de ouders hebben
      verloren wil het Openbaar Ministerie, Justitie en de Raad voor de
      Kinderbescherming alsmede Bureau Jeugdzorg Brabant en Pleegzorg Utrecht de minderjarige Jozua niet aan de ouders terug geven. Dit is een corrupte staat zich noemde rechtsstaat die eigen wetgeving en de mensenrechten willens en wetens met voorbedachten rade SCHENDEN.
      Publicatie van dit artikel is toegestaan ook voor eventuele discussie hierover. Nus PATTIMUKAIJ en Marieta TAAL.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.