Kamercommissie vraagt minister om reactie op onderzoek ‘Positie niet-verzorgende ouder in omgangsrecht’

Facebooktwitterlinkedinmail

vd SteurAls de verzorgende ouder na een scheiding het contact tussen het kind en de niet-verzorgende ouder maar flink blijft frustreren, ontzegt de rechter uiteindelijk de niet-verzorgende ouder ofwel de welwillende ouder de omgang met het kind! Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek De positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht aan de Universiteit van Tilburg. In alle onderzochte gevallen was de vader de niet-verzorgende ouder. Vaders hebben bij conflicten over omgang een behoorlijk achtergestelde positie ten opzichte van moeders, zo blijkt uit het onderzoek. Moeder heeft de macht of de omgangsregeling wel of niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter.

De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat mijn man Frans en duizenden andere gescheiden vaders hebben ervaren in het familierecht. Mijn blog ‘Vader grote verliezer in omgangskwesties’ gaat daarover. Na een scheiding is het bijna altijd de vader die – na allerlei zenuwslopende trajecten bij de rechter, Raad vd Kinderbescherming en jeugdzorg – uiteindelijk het contact met zijn kind(eren) verliest. Want, zo blijkt uit het onderzoek, als moeder de omgang frustreert en er verder geen enkele reden is waarom vader geen contact met zijn kind(eren) zou mogen hebben, ontzegt de familierechter toch hem de omgang! Kinderen zien hun vader daarna vaak jaren niet meer en ze vervreemden van elkaar. Lees verder

Ouderverstoting: onwetendheid is de vijand, kennis het wapen!

Facebooktwitterlinkedinmail

Mom, I miss DaddyZe voelen zich machteloos en zijn ten einde raad; niet in staat het tij te keren, terwijl het voor hun ogen gebeurt. Dit overkomt veel ouders die in een vechtscheiding zitten en het contact met hun kind(eren) dreigen te verliezen. Langzaam maar zeker worden ze door hun ex-partner op een subtiele, maar uiterst wrede manier buiten spel gezet en uit het leven van hun eigen kinderen gewerkt.

Het kind zelf wordt door de manipulatie van de ene ouder ‘partner in crime’ gemaakt en wil uiteindelijk niets meer met de andere ouder te maken hebben. De verstoten ouder krijgt nergens gehoor, niemand heeft begrip. Sterker nog, deze ouder wordt gezien als de ‘slechte’ ouder, want – zo wordt gedacht – als je eigen kinderen geen contact meer met je willen, dan moet er wel wat met je aan de hand zijn!

Ineens wil Tim (9 jaar) niet meer bij zijn vader logeren. Hij kan daar geen goede reden voor geven. Zijn moeder, bij wie hij sinds de scheiding woont, beweert dat zij Tim stimuleert om wel te gaan, maar hij wil het gewoon zelf niet zegt ze.

Kinderen houden onvoorwaardelijk van hun ouders en hun loyaliteit gaat ver. Na een scheiding wil een kind dan ook maar een ding: zich vrij voelen om onbelemmerd contact te hebben met beide ouders. Dat is normaal en van nature ingegeven; kinderen hebben beide ouders hard nodig om zich gezond en evenwichtig te kunnen ontwikkelen. Lees verder

Moederschapsideaal belemmert gelijkwaardig ouderschap na scheiding

Facebooktwitterlinkedinmail
dad-daughter-Tom Wang 130613

Foto: Tom Wang

Het vaderschap is aan een grote opmars bezig. Vaders doen er toe. In de media is er volop aandacht voor de vaderrol en hoe belangrijk die is voor een gezonde ontwikkeling van kinderen. Voor zonen én voor dochters! Vorig jaar is zelfs de eerste Nederlandse hoogleraar Vaderschap aangesteld.

De ‘nieuwe vader’ is volop aanwezig in het leven van zijn kinderen en het belang daarvan is niet te onderschatten. Vanuit de wetenschap komt er ook steeds meer bevestiging dat een betrokken vader een enorm verschil kan maken in het leven van zijn kinderen. Dat mondt uit in betere schoolprestaties, grotere sociale vaardigheden en een betere psychische gesteldheid. Onderzoek laat ook zien dat – wat een verrassing! – vaders een hele goede ouder blijken te zijn.

Ondanks dat moeders nog altijd het leeuwendeel van de opvoeding voor hun rekening nemen, hebben vaders een flinke inhaalslag gemaakt. Vaders hebben een andere invloed op de ontwikkeling van hun kinderen dan moeders, blijkt uit onderzoek. Vaders en moeders kunnen elkaar niet vervangen, ze hebben vooral een meerwaarde ten opzichte van elkaar. Met andere woorden: kinderen hebben beide ouders heel hard nodig om zich tot gezonde en evenwichtige volwassen te kunnen ontwikkelen. Niet alleen kinderen, maar onze hele maatschappij is daar uiteindelijk bij gebaat.

BETROKKEN EN AANWEZIGE VADERS LATEN KINDEREN FLOREREN – Wilcox

Nu het grote belang voor kinderen van een betrokken en aanwezige vader wel is doorgedrongen, wordt dat in een klap weer teniet gedaan op het moment dat papa en mama het samen niet meer zien zitten en uit elkaar gaan. Na de scheiding is opvoeden plotseling weer volledig het domein van de moeder. Zij alleen weet wat het beste is voor haar kroost. Zij bepaalt! Een kwaadwillende moeder zet met het grootste gemak de vader van haar kinderen – na de scheiding – volledig buiten spel. Als zij het niet wil, krijgt hij zijn kinderen niet meer te zien. Ons huidige rechtsysteem werkt dit zelfs in de hand. Het moederschap wordt geïdealiseerd, vaders worden als opvoeder nauwelijks serieus genomen en in het leven van hun eigen kinderen kunnen ze best gemist worden. Lees verder

Vechtscheiding: rechtsysteem beloont ruziezoek(st)er

Facebooktwitterlinkedinmail

SYSTEEM WERKT ESCALATIE VAN VECHTSCHEIDINGEN IN DE HAND

rechtbankOuders in een vechtscheiding komen meestal terecht in een mallemolen aan instanties en hulpverleners. Van advocaten, mediators en rechters tot de Raad van de Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante (jeugd)hulpverleners. Je verwacht dat deze instanties zich inzetten om de ernstig uit de hand gelopen scheidingsproblemen zo snel en goed mogelijk op te lossen, maar het tegenovergestelde is waar. De zaak escaleert omdat er steevast gehandeld wordt vanuit de gedachte ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’. Dit terwijl de praktijk iets heel anders laat zien; meestal is er slechts één ouder die de strijd maar niet wil staken, ruzie blijft zoeken, zich niet aan uitspraken van de rechter houdt en de ene na de andere (onzinnige) procedure start. Het meest bizarre is dat ons rechtssysteem deze ruziezoeker – vooral als dit de moeder is – nog beloont ook! Lees verder