Politiek in de bres tegen ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

Het niet nakomen van omgangsafspraken na scheiding mag niet lonen, zeggen Kamerleden Vera Bergkamp (D66) en Michiel van Nispen (SP) in hun voorstellen om ouderverstotings­problematiek aan te pakken. Bij omgangs-problemen moet eerder worden ingegrepen zodat een ouder de kinderen niet ongestraft kan weghouden bij de andere ouder. Die moet dikwijls machteloos toezien dat de ex-partner de kinderen van hem of haar vervreemdt. Hopelijk is dat binnenkort verleden tijd. Want, naar aanleiding van een motie van Kamerlid Lisa Westerveld (GL) is een expertteam aan de slag dat medio 2020 oplossingen zal presenteren om ouderverstoting beter te herkennen en effectief aan te pakken.

Ouders die na een scheiding de kinderen weghouden bij de ex-partner hebben vrij spel. Niemand grijpt in als zij eenzijdig de (gerechtelijke) afspraken over omgang niet nakomen en de kinderen bij zich houden. De verstoten ouder krijgt nergens gehoor. Ook niet bij de hulpverlening. Die bestempelt de situatie al gauw als ‘vechtscheiding’ zonder te onder­zoeken wat er werkelijk speelt. Terwijl steeds weer oplaaiende omgangsproblemen mees­tal een signaal zijn dat er meer aan de hand is.

Pas op voor de voorbeeldige ouder

Het blijft aanmodderen met de instanties die hulp zouden moeten bieden bij omgangs­problemen in complexe scheidingen. Het ontbreekt aan specialistische kennis waardoor signalen van ouderverstotingsproblematiek niet worden herkend. En dat is koren op de molen van de ouder die de omgangsregeling tegenwerkt. Professionals laten zich misleiden door de leugenachtige praatjes van deze ouder en de ogenschijnlijk liefdevolle band met hun kinderen. De ware bedoeling om de ex-partner uit het leven van de kinderen te bannen blijft verborgen achter een masker van vriendelijkheid en bereidwilligheid. Eenmaal uit het zicht lappen zij ongehinderd de regels en afspraken aan hun laars en drijven een steeds grotere wig tussen het kind en de andere ouder.

Zo verliest ruim 15 procent van de scheidingskinderen uiteindelijk het contact met een van de ouders. De (psychische) gevolgen voor zowel het kind als de verstoten ouder zijn ernstig en langdurig.

‘Mijn ex forceert een breuk tussen mij en de kinderen’

Een gescheiden vader schrijft: Ik zie mijn kinderen nog wel, maar iedere week dreigt hun moeder met afzeggen van de omgang. De kinderen worden dagelijks belast met uitspraken waarin mijn ex zich zeer negatief over mij uitlaat. Ze is bezig een breuk tussen mij en de kinderen te forceren. Jeugdzorg en een jeugdhulpaanbieder zijn er waarschijnlijk met de beste bedoelingen aan begonnen, maar de hulpverleners overzien niet wat er echt achter de voordeur gebeurt. Uit onzinnige onderzoeken (waarbij mijn ex bepaalde wie er ondervraagd zouden worden) werden aantoonbare leugens opgeschreven in officiële rapporten. Later werden die geheel of gedeeltelijk herschreven, maar het advies dat op basis van die onwaarheden tot stand was gekomen veranderde niet. Mij werd letterlijk gezegd dat ze niet aan waarheidsvinding doen.

Standaard interventies werken averechts

Het verhaal van deze vader staat niet op zichzelf. Vaders en moeders die na een scheiding het contact met hun kinderen verliezen hebben vergelijkbare ervaringen. Al ligt het er duimendik bovenop dat één ouder de boel frustreert, de instanties houden vast aan hun mening dat beide ouders de strijd in stand houden. Zonder te weten wat de oorzaak is van de problemen, worden ouders gedwongen om samen standaard bemiddelings- en hulpverlenings­trajecten te doorlopen. Dat die bij ouderverstotingsproblematiek juist averechts werken blijkt wel uit de schrijnende verhalen van verstoten ouders die alleen maar verder verwijderd raken van hun kinderen.

Ex-partners die volkomen allergisch zijn voor elkaar, moeten uit elkaar blijven, zegt Cees van Leuven, rechter (raadsheer bij het gerechtshof in Den Bosch) en voorzitter van het Expertteam Ouderverstoting. In conflictueuze situaties moeten ouders niet met elkaar, maar naast elkaar invulling kunnen geven aan de zorg voor en opvoeding van de kinderen, weet Van Leuven.

Scheidingsconflicten voorkomen

De nieuwe scheidingsprocedure die is ingezet door het platform Scheiden zonder Schade is voor een belangrijk deel gericht op preventie. Voorkomen dat scheidingssituaties uit de hand lopen en dat een ouder de kinderen ongestraft bij de andere ouder kan weghouden. Dat betekent volgens Van Leuven dat er al in een zeer vroeg stadium vinger aan de pols moet worden gehouden. Een gedegen diagnose aan het begin van de scheiding moet inzicht geven wat er precies speelt in een gezin en waar mogelijk problemen zouden kunnen ontstaan. Pas daarna kan worden bepaald welke maatregelen voor dat gezin in die specifieke situatie het meest effectief zijn. Een vroegtijdige (evidence-based) screening van het gezin-in-scheiding zou de standaard moeten worden.

Daar is het expertteam van Van Leuven mee aan de slag. Dat zal zich buigen over methoden om de signalen van ouderverstoting goed in kaart te brengen en met concrete oplossingsvoorstellen komen voor interventies waarmee tijdig en effectief kan worden ingegrepen. In de loop van het nieuwe jaar worden de plannen gepresenteerd om conflictueuze scheidingen en ouderverstoting aan te pakken.

Een mooie afsluiting van dit laatste blog voor dit jaar en hoopvolle ontwikkelingen om het nieuwe jaar in te gaan!

BOEK over OUDERVERSTOTING in de maak!
Photo by MILKOVÍ on Unsplash

In het voorjaar van 2020 komt mijn boek uit over ouderverstoting. Aan de hand van inzichten van experts en ervaringsverhalen van verstoten ouders laat ik zien hoe het komt dat deze problematiek vaak niet wordt herkend en de signalen verkeerd worden geïnterpreteerd. Het boek geeft antwoord op vragen als: Waar ligt de oorzaak van deze vorm van emotionele kindermishandeling en ex-partnergeweld? Hoe komt het dat dit fenomeen zich vooral tijdens of na een scheiding openbaart? Hoe kan dit giftige patroon doorbroken worden en waarom is gespecialiseerde begeleiding vereist?

Meer info: https://moniquemeulemans.nl/

Bronnen:

Puinruimen bij jeugdzorgaanbieder Juzt

Facebooktwitterlinkedinmail

Verstoten ouders komen al jaren van koude kermis thuis

Photo by Johnathan Basquez on Unsplash

Het is een organisatorische en financiële puinhoop bij Juzt, schrijft de Volkskrant. Maar er zijn al langer problemen. De afgelopen jaren kwam de jeugdzorgaanbieder geregeld negatief in het nieuws, directiewisselingen waren aan de orde van de dag en de kwaliteit van de geleverde zorg en hulp is niet op orde. Gescheiden vaders en moeders die door de rechter naar Juzt worden doorverwezen voor contactherstel met hun kind, komen van een koude kermis thuis. Juzt pretendeert gespecialiseerde hulp te bieden aan ouders en kinderen in complexe scheidingssituaties. In de praktijk wordt die belofte niet waargemaakt, maar daarvan kijken de bestuurders al jaren weg.

‘Ik herken me niet in het beeld dat onze organisatie niet op orde was,’ zegt Esther Overweter recent tegen de Volkskrant. Overweter staat sinds eind 2018 alleen aan het hoofd van Juzt, vanaf december 2017 is ze lid van de raad van bestuur. Het lijkt erop dat Overweter de organisatie nog niet zo goed kent. Over de verlieslatende afdeling van zorg met verblijf zegt ze: ‘Het gaat om kinderen met trauma’s en gedrags­problemen. Om kinderen die niet thuis kunnen wonen, na een vechtscheiding bijvoorbeeld, omdat het daar niet veilig is.’

Lees verder

Ouderverstoting en de dubbele moraal van het Openbaar Ministerie

Facebooktwitterlinkedinmail

Wijst de politiek ze op hun verantwoordelijkheid?

Het Openbaar Ministerie beloofde beterschap. Aan de ‘emotionele benadering’ van zedenzaken moest een einde komen en waarheidsvinding kwam weer voorop te staan. Dat was in 1999 nadat in enkele geruchtmakende misbruikzaken alle beschuldigingen achteraf onterecht bleken. Én nadat er steeds vaker berichten verschenen over gescheiden vaders die valselijk van incest waren beschuldigd door hun ex-vrouw. Schrijnende verhalen van gewone, rechtschapen vaders die zo uit het leven van hun kinderen werden geschrapt. Twintig jaar later is er van die mooie belofte van het OM niets terechtgekomen.

Een scène. De ex-vrouw van Koos beschuldigde hem van seksueel misbruik van hun 6-jarige dochter. Na onderzoek blijkt er niets aan de hand te zijn, de enige bron van het verhaal is zijn ex. De kinderen van Koos, pubers inmiddels, willen geen contact met hem. Ze geloven hun moeder die volhoudt dat de dochter door hem is misbruikt. De aanklacht van Koos tegen zijn ex, wegens een valse aangifte, leidde tot niets. ‘Zij leeft vrolijk door, maar ze heeft mijn leven kapot gemaakt,’ zegt Koos. ‘Ik wil niet dat ze daarmee wegkomt.’

Wapen in de scheidingsstrijd

Maar ze komen er wel mee weg, nog steeds. Het verhaal van Koos dateert uit 2008. In die periode kwam de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ)* naar buiten met opzienbarende conclusies over beschuldigingen van seksueel misbruik na scheiding.

Lees verder

Omstanders, kijk niet weg van ouderverstoting!

Facebooktwitterlinkedinmail

19 t/m 25 november 2018

 

 

 

 

Ouderverstoting is een gruwelijke vorm van kindermishandeling die zich meestal openbaart na een scheiding. Eén ouder zet het kind in als wapen om de andere ouder buiten te sluiten. Door manipulatie en een geraffineerde lastercampagne gaat het kind denken dat die andere ouder liefdeloos, niet beschikbaar en zelfs gevaarlijk is. Een ellendeling waar je maar beter niets mee te maken kunt hebben. Het kind wil uiteindelijk geen contact meer en verstoot die ouder. Het lijkt zijn eigen keuze, maar het is de enige manier om te ontsnappen aan het enorme loyaliteitsconflict waarin de ‘controlerende’ ouder het kind heeft gebracht.

De lastercampagne van de controlerende ouder tegen de ex-partner heeft niet alleen zijn uitwerking op het kind, maar op de hele omgeving. Die is meestal onwetend over ouderverstoting en laat zich inpalmen door de charmes en overtuigende praatjes van deze meester manipulator. Omstanders nemen diens zorgen, twijfels en angsten over het vermogen van de ex-partner om voor de kinderen te zorgen voor waar aan. Ze kiezen partij voor de controlerende ouder. Overigens waren die aantijgingen er tot de scheiding helemaal niet, maar nu ineens worden ze als reden opgevoerd waarom het kind niet meer naar die andere ouder wil. Lees verder

Waarom kinderen niet openstaan voor het verhaal van de verstoten ouder

Facebooktwitterlinkedinmail

Kinderen die na een scheiding een ouder verstoten zijn gaan geloven dat alle narigheid, stress en ellende in hun leven door die ouder wordt veroorzaakt. Dat heeft de ‘controlerende’ ouder er subtiel ingeprent door alles wat met de andere ouder te maken heeft negatief uit te leggen en hem of haar consequent zwart te maken. De controlerende ouder bedient zich van uitgekiende manipulatiestrategieën waardoor het kind steeds meer afstand neemt van die ‘slechte’ ouder. Tegelijkertijd pretendeert de controlerende ouder zelf de meest liefdevolle, zorgzame en beschermende ouder te zijn die er bestaat. Vervreemde kinderen denken dat ze het zonder – de liefde van – deze ouder niet redden in het leven en doen daarom angstvallig wat die van ze verlangt.

Een effectieve methode om een wig te drijven tussen het kind en de andere ouder, is door die ouder richting het kind consequent in een kwaad daglicht te stellen. Alles wat die ouder doet, vindt of zegt wordt door de controlerende ouder negatief uitgelegd of verdraaid. Als dat niet het gewenste effect heeft wordt zwaarder geschut ingezet, zoals leugens of valse beschuldigingen (van mishandeling of misbruik). Heel geraffineerd, zowel met als zonder woorden, wordt het kind besmet met de gedachte dat die andere ouder niet deugt, niets om het kind geeft, niet beschikbaar en zelfs gevaarlijk is.

Authentieke herinneringen worden gewist

Herinneringen van kinderen aan leuke gebeurtenissen met de andere ouder worden vervormd of overschreven door ‘nieuwe’ herinneringen. Lees verder