Kamercommissie vraagt minister om reactie op onderzoek ‘Positie niet-verzorgende ouder in omgangsrecht’

vd SteurAls de verzorgende ouder na een scheiding het contact tussen het kind en de niet-verzorgende ouder maar flink blijft frustreren, ontzegt de rechter uiteindelijk de niet-verzorgende ouder ofwel de welwillende ouder de omgang met het kind! Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek De positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht aan de Universiteit van Tilburg. In alle onderzochte gevallen was de vader de niet-verzorgende ouder. Vaders hebben bij conflicten over omgang een behoorlijk achtergestelde positie ten opzichte van moeders, zo blijkt uit het onderzoek. Moeder heeft de macht of de omgangsregeling wel of niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter.

De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat mijn man Frans en duizenden andere gescheiden vaders hebben ervaren in het familierecht. Mijn blog ‘Vader grote verliezer in omgangskwesties’ gaat daarover. Na een scheiding is het bijna altijd de vader die – na allerlei zenuwslopende trajecten bij de rechter, Raad vd Kinderbescherming en jeugdzorg – uiteindelijk het contact met zijn kind(eren) verliest. Want, zo blijkt uit het onderzoek, als moeder de omgang frustreert en er verder geen enkele reden is waarom vader geen contact met zijn kind(eren) zou mogen hebben, ontzegt de familierechter toch hem de omgang! Kinderen zien hun vader daarna vaak jaren niet meer en ze vervreemden van elkaar. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Vader grote verliezer in omgangskwesties

kind mist papa

Foto: Heppee

Bij conflicten over omgang na scheiding hebben vaders een achtergestelde positie ten opzichte van moeders. Zij heeft de macht of de omgangsregeling al dan niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter. Moeder trekt zich daar nauwelijks iets van aan en doet gewoon waar ze zin in heeft. Dit blijkt uit een afstudeeronderzoek voor de opleiding rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Tilburg. Daarin wordt geconcludeerd dat als de moeder het contact tussen kind en vader maar hardnekkig genoeg blijft frustreren, de rechter uiteindelijk de vader het contact met zijn kind ontzegt! Het kind ziet de vader daarna vaak jaren niet meer, terwijl het daar volgens de wet en verschillende verdragen gewoon recht op heeft.

Martelgang

Voor veel gescheiden vaders is dit geen nieuws. Deze vaders hebben de martelgang bij de instantie die zich ‘familie’recht noemt, moeten doormaken en zijn door toedoen van de rechter het contact met hun kinderen verloren. Stuk voor stuk vaders die na de scheiding gewoon willen blijven bijdragen aan de opvoeding van hun kinderen. Veelal zijn afspraken daarover vastgelegd in een omgangsregeling en zijn beide ouders daarmee akkoord gegaan. Maar als moeder zich bedenkt en ineens geen zin meer heeft om mee te werken, trekt vader aan het kortste eind en krijgt hij zijn kinderen niet meer te zien! De zogenaamde vechtscheiding is geboren. En, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht zijn het – zoals ook blijkt uit het onderzoek – niet beide ouders die elkaar bevechten, maar is het meestal één ouder die steeds opnieuw de boel frustreert. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Moederschapsideaal belemmert gelijkwaardig ouderschap na scheiding

dad-daughter-Tom Wang 130613

Foto: Tom Wang

Het vaderschap is aan een grote opmars bezig. Vaders doen er toe. In de media is er volop aandacht voor de vaderrol en hoe belangrijk die is voor een gezonde ontwikkeling van kinderen. Voor zonen én voor dochters! Vorig jaar is zelfs de eerste Nederlandse hoogleraar Vaderschap aangesteld.

De ‘nieuwe vader’ is volop aanwezig in het leven van zijn kinderen en het belang daarvan is niet te onderschatten. Vanuit de wetenschap komt er ook steeds meer bevestiging dat een betrokken vader een enorm verschil kan maken in het leven van zijn kinderen. Dat mondt uit in betere schoolprestaties, grotere sociale vaardigheden en een betere psychische gesteldheid. Onderzoek laat ook zien dat – wat een verrassing! – vaders een hele goede ouder blijken te zijn.

Ondanks dat moeders nog altijd het leeuwendeel van de opvoeding voor hun rekening nemen, hebben vaders een flinke inhaalslag gemaakt. Vaders hebben een andere invloed op de ontwikkeling van hun kinderen dan moeders, blijkt uit onderzoek. Vaders en moeders kunnen elkaar niet vervangen, ze hebben vooral een meerwaarde ten opzichte van elkaar. Met andere woorden: kinderen hebben beide ouders heel hard nodig om zich tot gezonde en evenwichtige volwassen te kunnen ontwikkelen. Niet alleen kinderen, maar onze hele maatschappij is daar uiteindelijk bij gebaat.

BETROKKEN EN AANWEZIGE VADERS LATEN KINDEREN FLOREREN – Wilcox

Nu het grote belang voor kinderen van een betrokken en aanwezige vader wel is doorgedrongen, wordt dat in een klap weer teniet gedaan op het moment dat papa en mama het samen niet meer zien zitten en uit elkaar gaan. Na de scheiding is opvoeden plotseling weer volledig het domein van de moeder. Zij alleen weet wat het beste is voor haar kroost. Zij bepaalt! Een kwaadwillende moeder zet met het grootste gemak de vader van haar kinderen – na de scheiding – volledig buiten spel. Als zij het niet wil, krijgt hij zijn kinderen niet meer te zien. Ons huidige rechtsysteem werkt dit zelfs in de hand. Het moederschap wordt geïdealiseerd, vaders worden als opvoeder nauwelijks serieus genomen en in het leven van hun eigen kinderen kunnen ze best gemist worden. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

SNOEPreis: over een vechtscheiding en de gevolgen voor kinderen

Boekcover - SnoepreisDe vader van de tienjarige Boris is een klootzak, een flessentrekker, een halve moordenaar en een gehaaide manipulator die eropuit is zijn moeder het gekkenhuis in te krijgen. Volgens zijn moeder dan. Om dit te voorkomen neemt zij haar zoon mee naar Spanje. Maar wat begint als een spannend avontuur, blijkt al snel een onbezonnen vlucht, zonder doel en zonder geld. Boris zoekt houvast in wilde fantasieën en dagdromen, en ontwikkelt een hallucinante verslaving aan snoep en chocola. Uiteindelijk stort zijn moeder in en kan een confrontatie niet uitblijven. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Vechtscheiding: rechtsysteem beloont ruziezoek(st)er

SYSTEEM WERKT ESCALATIE VAN VECHTSCHEIDINGEN IN DE HAND

rechtbankOuders in een vechtscheiding komen meestal terecht in een mallemolen aan instanties en hulpverleners. Van advocaten, mediators en rechters tot de Raad van de Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante (jeugd)hulpverleners. Je verwacht dat deze instanties zich inzetten om de ernstig uit de hand gelopen scheidingsproblemen zo snel en goed mogelijk op te lossen, maar het tegenovergestelde is waar. De zaak escaleert omdat er steevast gehandeld wordt vanuit de gedachte ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’. Dit terwijl de praktijk iets heel anders laat zien; meestal is er slechts één ouder die de strijd maar niet wil staken, ruzie blijft zoeken, zich niet aan uitspraken van de rechter houdt en de ene na de andere (onzinnige) procedure start. Het meest bizarre is dat ons rechtssysteem deze ruziezoeker – vooral als dit de moeder is – nog beloont ook! Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Leed dat kinderalimentatie heet

WAAROM BETALEN ALS JE ZE TOCH NOOIT MAG ZIEN?

geldEen grote groep gescheiden vaders betaalt maandelijks kinderalimentatie aan zijn ex, maar de kinderen zelf ziet hij nooit. De vader wil dat wel en heeft daar ook recht op. Maar de moeder weigert om de kinderen na de scheiding nog ‘te delen’ met haar ex en frustreert het contact tussen de kinderen en hun vader. Ze wil met hem niets meer te maken hebben, negeert gerechtelijke uitspraken en houdt de kinderen bij hun vader weg. Alleen de kinderalimentatie neemt ze maar wat graag wel in ontvangst. Vader heeft geen keus; hij moet gewoon betalen. Zo is het in Nederland geregeld. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

De Loserpapa

De Loserpapa‘De Loserpapa’ laat op indringende wijze de strijd van een gescheiden vader om zijn kinderen zien. Je voelt de machteloosheid en het onrecht wanneer Yves, de hoofdpersoon in het verhaal, te maken krijgt met de grillen van zijn psychisch zieke ex en het rechtssysteem dat – ondanks haar stoornis – volledig op haar hand is. Langzaam maar zeker verliest Yves grip op de situatie en raakt hij steeds verder verwijderd van zijn kinderen. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Familierechter kan verschil maken bij (stoppen) ouderverstoting

“ZE MOGEN GERUST NAAR HUN VADER, MAAR ZE WILLEN HET ZELF NIET”

Vol begrip knikt de rechter naar de moeder die dit net zei. Even voor de zitting zijn de twee kinderen, die sinds de scheiding bij haar wonen, door de rechter gehoord. Tijdens dat gesprekje – dat nog geen vijf minuten duurde – zeiden de kinderen inderdaad dat ze geen contact willen met hun vader. Er is te veel gebeurd zeggen ze geëmotioneerd en barsten dan allebei in huilen uit. De rechter vraagt niet verder…

En dat had de rechter nou juist wel moeten doen! Het is niet normaal als een kind na een scheiding ineens een van de ouders niet meer wil zien. Als het kind daar ook geen zinnige reden voor kan geven, dan is de kans groot dat er sprake is van ouderverstoting, een vorm van geestelijke kindermishandeling. Om daar achter te komen moet de rechter kritisch doorvragen. Want, is dit werkelijk wat het kind ZELF wil of is dit de stem van een van de ouders die er via het kind op uit is de andere ouder te krenken? Om dit onderscheid te kunnen maken is gespecialiseerde kennis nodig van bijvoorbeeld (kinder- en jeugd)psychologie, (ortho)pedagogie of sociologie en natuurlijk van ouderverstoting. De meeste rechters hebben deze kennis niet in huis en zijn niet toegerust om deze specifieke groep (scheidings)kinderen te horen! Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Vechtende ouders maken kind geestelijk kapot

WAT IEDEREEN MOET WETEN OVER OUDERVERSTOTING

Kinderen zijn van nature heel loyaal aan hun ouders. Ook na een scheiding wil een kind onbevangen contact blijven houden met beide ouders. Als een kind dan ineens zegt dat het een van beide ouders niet meer wil zien, daar geen goed woord meer voor over heeft en zelfs haat ontwikkelt – zonder aanwijsbare reden – dan is er sprake van ouderverstoting. Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail

Familie(on)recht

Na bijna vijf jaar procederen is het verzoek van Frans om omgang met zijn twee kinderen door de meervoudige kamer familierecht afgewezen. De kinderen, 16 en bijna 18 jaar, zijn inmiddels te oud voor een omgangsregeling. Dat begrijpen we. Maar wat we niet begrijpen is dat de rechter op geen enkele manier rekening heeft gehouden met de specifieke achtergrond van deze zaak, de psychische problematiek van de ex, ouderverstotingsproblematiek bij de kinderen en de zorgen van de Kinderbescherming en jeugdzorg over de labiele moeder die de kinderen niet de zorg en aandacht kan geven die ze zo nodig hebben. En waarom het allemaal zo ongelooflijk lang moest duren; bijna vijf jaar! Al met al een hele laffe beslissing, waar niemand wijzer van wordt. De kinderen al helemaal niet, want voor hen blijft de (thuis)situatie even beroerd als die al was…

“De familierechter heeft helemaal geen boodschap aan de feiten of bewijs”

Lees verder

Facebooktwitterlinkedinmail