#metoo – vals beschuldigd

De #metoo campagne heeft veel losgemaakt. Slachtoffers van seksuele intimidatie en misbruik worden aangemoedigd om hun ervaringen te delen, erover te praten en misstanden te melden. Dat is een goede zaak. Die onthullingen en discussies in de media maken ons er ook van bewust dat twee personen een voorval of vrijpartij totaal verschillend kunnen interpreteren. Wat de een ziet als een gezellige avond, kan de ander – vaak pas (veel) later – ervaren als verkrachting. Hij of zij heeft achteraf spijt of wil iets verbergen. Tussen deze twee extremen zit een groot grijs gebied. Wat is waarheid, welk verhaal klopt of hebben ze misschien allebei een beetje gelijk? En wat als de beschuldiging vals blijkt te zijn of de aangifte van misbruik wordt gedaan uit wraak bijvoorbeeld in een (v)echtscheiding om de ex-partner te treffen?

Dit laatste komt veel vaker voor dan leken denken, met enige regelmaat zelfs, zegt Kim Lens onderzoeker en docent aan de Universiteit van Tilburg. ‘Het zijn voornamelijk vrouwen die bij een vechtscheiding de volledige voogdij proberen te krijgen over hun kind en daarom liegen dat zij of hun kind is misbruikt.’ Als er aangifte is gedaan, is het aan de politie om te onderzoeken of de beschuldigingen terecht zijn of niet. Maar uit onderzoek blijkt dat rechercheurs het onderscheid tussen een echte en een valse zedenaangifte helemaal niet goed kunnen maken. ‘Nattevingerwerk’, noemt onderzoeker André de Zutter van de Universiteit Maastricht de manier waarop de politie zedenaangiften beoordeelt. Vergeleken met andere misdrijven komen onterechte zedenaangiften vaak voor, volgens De Zutter. Als die worden gedaan rondom een scheiding is de beschuldiging in 90 – 95% van de gevallen onterecht!

Politie herkent valse aangiften niet

De Nationale politie herkent zich niet in de bevindingen van De Zutter: ‘Als slachtoffers een valse of onjuiste aangifte doen, bijvoorbeeld om iemand te beschermen of om te verhullen dat ze zelf ergens zijn geweest waar ze niet mochten komen van hun ouders, dan komen rechercheurs daar gaandeweg het onderzoek veelal achter.’ Daar zit nu precies het probleem. De Zutter: de politie denkt veel kennis te hebben, maar in de praktijk doen ze het niet beter dan leken. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Ouderverstoting uit de taboesfeer

Foto ANP

‘De rechter moet omgangsregelingen van kinderen met gescheiden ouders beter controleren en ouderverstoting strafbaar stellen’ bepleit advocaat Richard van der Weide, die zelf zijn kinderen door een vechtscheiding al jaren niet heeft gezien. Met een opiniestuk in NRC wil hij een lans breken voor alle kinderen die worden weggehouden van hun vader ‘met leugens en bedrog omdat moeder haar rancune geen plaats kan geven’. Volgens Van der Weide wordt in zo’n situatie niet ingegrepen door de rechterlijke macht en jeugdzorg, omdat zij van mening zijn dat dit in het nadeel is van de kinderen. ‘Dat leidt ertoe dat moeders in dit land hun macht straffeloos kunnen misbruiken en daar zijn de kinderen én de vader ernstig de dupe van.’

De Nederlandse wet zegt niets over hoe de zorg voor minderjarige kinderen na een scheiding moet worden geregeld. Volgens Van der Weide krijgt minimaal acht op de tien kinderen het hoofdverblijf bij de moeder en de vader een omgangsregeling. Wanneer er conflicten ontstaan over de scheiding of omgang, zet dat ‘gat in de wet’ de deur wagenwijd open voor misbruik door rancuneuze moeders. Kinderen worden ingezet om de ex-partner financieel te chanteren, te beschadigen en demoniseren, niet zelden ‘ondersteund’ door valse aangiften van mishandeling of seksueel misbruik, zegt Van der Weide.

Rechter en jeugdzorg grijpen niet in

Het kan zover gaan dat er sprake is van ouderverstoting: de kinderen kunnen en mogen hun vader niet meer zien. ‘De moeder zet de kinderen in als ‘pion’ en kanaliseert haar wrok over de ex-partner via de kinderen.’ Dit gedrag wordt zelden bestraft, terwijl ouderverstoting door experts wordt gezien als een ernstige vorm van kindermishandeling. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Met voorbedachten rade

De Koepel Breda

Maandag 13 februari staat in zijn geheugen gegrift. Frans wordt die dag tijdens een schooluitje van zijn zoontje opgepakt door de politie. Voor de ogen van andere ouders, leerkrachten en klasgenootjes wordt hij in een politie auto afgevoerd. In het openbaar, op klaarlichte dag. Zijn ex heeft hem ervan beschuldigd dat hij haar tijdens hun relatie jarenlang zou hebben bedreigd, mishandeld, seksueel misbruikt en zelfs verkracht.

Nu, elf jaar later, staat vast dat de aangiften van de ex evident vals waren en dat politie en justitie fout op fout stapelden. Frans had nooit gearresteerd mogen worden! Hoe heeft het toen dan tóch zover kunnen komen?

Het is kinderlijk eenvoudig om een valse aangifte te doen, vooral voor een vrouw. Politie­rechercheurs kunnen een valse aangifte namelijk nauwelijks van een echte onderscheiden. Niet beter dan jij of ik. Dat is slecht nieuws, want rondom conflictscheidingen wordt nogal eens een valse aangifte gedaan. Meestal bedoeld om de ex-partner als ouder buiten spel te zetten. Het gaat vaak om ernstige beschuldigingen, zoals stalken, bedreiging, (kinder)mishandeling en/of seksueel misbruik. Het is dan ook onbegrijpelijk dat de politie de benodigde training en vaardigheden mist en zo amateuristisch te werk blijft gaan, juist omdat de gevolgen voor de onterecht beschuldigde zeer ingrijpend zijn.

Meekijken in het politiedossier

In een vorig blog over valse aangiften schreef ik hoe gemakkelijk de politie meeging in de leugens van de ex van Frans. In een mum van tijd belandde de politie in een tunnelvisie met nog maar één doel voor ogen: de ontmaskering van die vieze immorele zedendelinquent. Gelijktijdig werd het ‘slachtoffer’ met raad en daad bijgestaan. Dat hoort bij de ‘service’ vinden sommige (te) gedreven dienders. In het geval van de ex van Frans ging dat heel ver. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Wie durft?

Hoe kan het dat iedere ouder die na een scheiding het contact met zijn of haar kinderen dreigt te verliezen in no-time alle ins en outs kent van ouderverstoting? En hoe kan het dat de professionele hulpverleners waar al deze ouders ongetwijfeld mee te maken krijgen er consequent helemaal niets vanaf blijken te weten? Waarom willen zij al jaren niet zien dat één ouder de strijd in stand houdt en de omgang met de andere ouder frustreert, dat het kind niet geholpen is met rust en dat het belang van het kind juist wordt geschaad als de rechter de omgang met een ouder ontzegt?

Politici hebben hetzelfde probleem. Allemaal hebben ze hun mond vol van ‘het aanpakken en voorkomen van vechtscheidingen’, ook weer in het belang van het kind. Terecht overigens want kinderen lijden vreselijk onder langdurige scheidingsconflicten, die meestal gaan over gezag, omgang en/of alimentatie. Kinderen raken daardoor ernstig beschadigd en krijgen allerlei problemen op sociaal, emotioneel en relationeel vlak. Ouderverstoting is een ernstige vorm van kindermishandeling, maar dat wil niemand weten, laat staan dat er naar wordt gehandeld.

Bescherm kinderen tegen onveilig ouderschap

Steeds vindt een Kamerlid, Minister of Staatssecretaris opnieuw het wiel uit en is het weer wachten op een volgend onderzoek of nieuwe pilot, op inspanningen van een taskforce of de uitkomst van een ‘devorce challenge’. Zo gaat het al jaren, maar intussen neemt het aantal conflictscheidingen toe en daarmee ook het aantal kinderen dat als gevolg van ouderverstoting het contact met een van de ouders verliest.

Hoe lang blijft de politiek nog wegkijken van het werkelijke probleem? Hoe lang laat de politiek, maar ook de rechterlijke macht én professionele hulpverlening het gebeuren dat één ouder na een scheiding de andere ouder volledig kan buitensluiten zodat die – vaak jarenlang – geen enkele rol meer speelt in het leven van zijn of haar kind? Het gaat in deze zaken niet om de rechten van ouders, maar om het beschermen van kinderen tegen onveilig en schadelijk ouderschap! Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

We geloofden haar wel…

Foto: npo.nl

Foto: npo.nl

Struikelend over haar woorden en half snikkend doet ze haar verhaal. Ruim twintig jaar zou ze door haar man zijn mishandeld en vernederd. De afgelopen tijd is het helemaal geëscaleerd en werd ze bijna dagelijks door hem geschopt en geslagen, tegen haar hoofd gestompt, uitgescholden en gekleineerd.

Ze moest zich naakt in allerlei posities door hem laten filmen en fotograferen. Haar slaapplaats was in het ketelhok, de garage of de kelder. Hij perste haar af en bedreigde haar met de dood. Een paar dagen geleden is ze in paniek gevlucht en woont nu bij haar moeder. De kinderen moest ze noodgedwongen achterlaten bij deze brut. Die lopen volgens de vrouw ook ernstig gevaar en moeten daar zo snel mogelijk weg! Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

13 februari – tien jaar later…

015Dit is mijn man Frans met zijn kinderen, in veel betere tijden.
Een leuk gezin, op vakantie in Frankrijk. Papa poseert trots met zijn kids. Mama – net zo trots – fotografeert haar drie lievelingen.

De kinderen zijn nu 17 en 19 jaar oud, ze volgen een opleiding en wonen maar een paar kilometer bij ons vandaan. Veel meer weten we niet van ze. Want vandaag op 13 februari precies tien jaar geleden, sprak Frans zijn kinderen voor het laatst. Sinds die dag heeft hij geen contact meer met ze.

Vals beschuldigd

Die noodlottige 13e februari in 2006 gaat Frans – hij is dan inmiddels gescheiden, de kinderen wonen bij hem – nietsvermoedend met zijn zoontje mee als begeleider met een schooluitje. Daar wordt hij in het openbaar en in het bijzijn van andere ouders, leerkrachten, klasgenootjes én zijn zoontje van 7 jaar oud door de politie gearresteerd en hij zit zes weken in de gevangenis, in voorarrest. Zijn ex had valse aangiften tegen hem gedaan. Frans zou haar hebben mishandeld en seksueel misbruikt tijdens zo ongeveer de hele periode dat zij een relatie hadden; ze waren drieëntwintig jaar samen geweest!

Politie gelooft leugens kritiekloos

Na de arrestatie worden de kinderen van Frans ‘opgevangen’ door zijn ex. Ze wonen nog steeds bij haar. Dat was ook precies haar bedoeling. Met de valse beschuldigingen wilde de ex iedereen laten geloven dat ze eindelijk de moed had gehad om te vluchten uit een relatie met veel psychisch en lichamelijk geweld. In werkelijkheid probeerde ze met die leugens haar eigen vreemdgaan te verdoezelen; precies de reden waarom Frans de relatie had beëindigd! Met haar valse beschuldigingen wilde ze ook aannemelijk maken dat de kinderen niet veilig waren bij vader Frans, nu ze daar ‘helemaal alleen’ zonder hun moeder woonden. En daar is ze heel goed in geslaagd. De politie geloofde zonder enige kritiek al haar leugens en heeft haar verder fantastisch geholpen bij het toe-eigenen van de kinderen. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Politie schat aangifte rondom vechtscheiding vaak verkeerd in

politie logo buitenDe politie ligt onder vuur. Om maar een paar voorbeelden te noemen: schietincidenten waarbij twijfel is of agenten wel terecht hebben geschoten, het gebruik van de omstreden nekklem en alarmerende aangiftes waarmee niets wordt gedaan. Deze zaken halen het nieuws omdat er helaas dodelijke slachtoffers zijn te betreuren. Niet zelden als gevolg van onjuist handelen of fouten door de politie. Maar die is beledigd als ze hierop wordt aangesproken, want het liefst houden ze de fouten verborgen onder de ‘blauwe’ pet.

Politie gelooft valse beschuldiging kritiekloos

Wat er via de media naar buiten komt is het topje van de ijsberg. Het gaat veel vaker fout bij de politie, vaak met ernstige gevolgen voor de betrokken – onschuldige – burgers. Zo worden aangiftes regelmatig verkeerd ingeschat, dat geldt in het bijzonder voor (zeden)aangiftes die gedaan worden rondom een vechtscheiding. Veel van deze aangiftes zijn namelijk vals. Dat is niets nieuws en de politie zou daar heel alert op moeten zijn. Maar merkwaardig genoeg gaat de politie nog altijd kritiekloos mee in de leugenachtige beschuldigingen tegen de ex partner, neemt de valse aangifte op en gaat op jacht naar de vermeende dader. Tegen de tijd dat duidelijk wordt dat de politie fout zat is het kwaad al geschied. De gevolgen voor de onterecht beschuldigde zijn vaak desastreus. De politie komt er steeds mee weg en lijkt niets te leren…


“ZE KOMEN VAAK EMOTIONEEL HET POLITIEBUREAU BINNENGELOPEN EN KUNNEN HUN VERZONNEN VERHAAL MET OVERTUIGING OVERBRENGEN. VELEN VAN HEN VALLEN UITEINDELIJK TOCH DOOR DE MAND, MAAR NIET VOORDAT ZE ENORME SCHADE HEBBEN AANGERICHT. EEN VALSE AANGIFTE KOST NIET ALLEEN DE POLITIE EEN HOOP TIJD EN GELD, MAAR KAN OOK HET LEVEN VAN EEN BESCHULDIGDE VERWOESTEN”           Thomas de Waard en Tim van Leeuwen


De rechercheur ‘weet’ wie de dader is

Al eerder schreef ik over valse aangiften als wapen in de scheidingsstrijd. Een wapen met hele ernstige gevolgen voor degene die het treft. Meestal zijn dat vaders die bij conflicten over de kinderen door hun ex worden beschuldigd van mishandeling of seksueel misbruik van zichzelf of nog erger, van de kinderen. Een vader die dit overkomt kan zich nauwelijks verdedigen. Eigenlijk maakt hij gewoon geen schijn van kans, want de politie ‘weet’ gewoon al vanaf het begin dat hij schuldig is. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Valse aangifte van misbruik als wapen in scheidingsstrijd

‘DAT DIT KAN, IN EEN LAND ALS NEDERLAND!’

Vijfde DagDe verontwaardiging was groot na de TV reportage door De Vijfde Dag van de EO, vandaag precies twee jaar geleden. In de reportage is te zien hoe politie en Openbaar Ministerie fout op fout stapelden na valse beschuldigingen tegen Frans door zijn ex vrouw in haar strijd om de kinderen.

Deze ‘zielige gescheiden moeder’ werd door de politie met open armen ontvangen en al haar leugens werden klakkeloos voor waar aangenomen. Haar verklaringen werden niet gecheckt en van een objectief opsporingsonderzoek was geen sprake. De politie manipuleert bewijsmateriaal, beïnvloedt getuigen, liegt in processen verbaal en zet de vrouw zelfs aan tot steeds ernstiger beschuldigingen. Frans wordt opgepakt en belandt in de gevangenis. De kinderen, die na de scheiding bij hem woonden, gaan naar de moeder. Hij heeft ze sindsdien niet meer gezien.

Aangiften na scheiding meestal onterecht

Aangiften van seksueel misbruik dat naar voren komt na een echtscheiding zijn veelal onterecht. Tot die conclusie komt de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ) in haar rapport in 2008. De Expertise groep signaleert dat de aangifte wordt gebruikt als wapen in de strijd tussen de voormalige echtelieden. Van de onderzochte zaken blijkt dat er in 95% van de gevallen onvoldoende bewijs was voor de beschuldigingen. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Vrouwen die ex vals beschuldigen, worden zelden vervolgd

Vrouwe Justitia-2In de Volkskrant  stond een nieuwsbericht met de titel: ‘Moeder vervolgd na vals Amber Alert over dochter (9)’. De moeder in kwestie had bij de politie gemeld dat haar dochtertje was vermist. De politie zet een grootscheepse zoekactie op – inclusief helikopter – en geeft een Amber Alert uit. Achteraf blijkt dat de moeder al die tijd wist dat haar dochter gewoon bij haar vader was, de man van wie zij pas was gescheiden. In november mag de moeder het allemaal voor de rechter komen uitleggen. Een goede ontwikkeling, want dat gaat heel anders met vrouwen die hun ex partner na de scheiding vals beschuldigen van mishandeling of seksueel misbruik. Zij worden zelden vervolgd.
Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Familie(on)recht

Na bijna vijf jaar procederen is het verzoek van Frans om omgang met zijn twee kinderen door de meervoudige kamer familierecht afgewezen. De kinderen, 16 en bijna 18 jaar, zijn inmiddels te oud voor een omgangsregeling. Dat snappen wij heel goed. Maar wat we helemaal niet begrijpen is dat de rechter op geen enkele manier rekening heeft gehouden met de specifieke achtergrond van deze zaak, de psychische problematiek van de ex, ouderverstoting/PAS bij de kinderen en de zorgen van de Kinderbescherming en jeugdzorg over de labiele moeder die de kinderen niet de zorg en aandacht kan geven die ze zo nodig hebben. En waarom het allemaal zo ongelooflijk lang moest duren; bijna vijf jaar! Al met al een hele laffe beslissing, waar niemand wijzer van wordt. De kinderen al helemaal niet, want voor hen blijft de (thuis)situatie even beroerd als dat die al was…

“De familierechter heeft helemaal geen boodschap aan de feiten of bewijs”

Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather