Ouderverstoting en de dubbele moraal van het Openbaar Ministerie

Facebooktwitterlinkedinmail

Wijst de politiek ze op hun verantwoordelijkheid?

Het Openbaar Ministerie beloofde beterschap. Aan de ‘emotionele benadering’ van zedenzaken moest een einde komen en waarheidsvinding kwam weer voorop te staan. Dat was in 1999 nadat in enkele geruchtmakende misbruikzaken alle beschuldigingen achteraf onterecht bleken. Én nadat er steeds vaker berichten verschenen over gescheiden vaders die valselijk van incest waren beschuldigd door hun ex-vrouw. Schrijnende verhalen van gewone, rechtschapen vaders die zo uit het leven van hun kinderen werden geschrapt. Twintig jaar later is er van die mooie belofte van het OM niets terechtgekomen.

Een scène. De ex-vrouw van Koos beschuldigde hem van seksueel misbruik van hun 6-jarige dochter. Na onderzoek blijkt er niets aan de hand te zijn, de enige bron van het verhaal is zijn ex. De kinderen van Koos, pubers inmiddels, willen geen contact met hem. Ze geloven hun moeder die volhoudt dat de dochter door hem is misbruikt. De aanklacht van Koos tegen zijn ex, wegens een valse aangifte, leidde tot niets. ‘Zij leeft vrolijk door, maar ze heeft mijn leven kapot gemaakt,’ zegt Koos. ‘Ik wil niet dat ze daarmee wegkomt.’

Wapen in de scheidingsstrijd

Maar ze komen er wel mee weg, nog steeds. Het verhaal van Koos dateert uit 2008. In die periode kwam de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ)* naar buiten met opzienbarende conclusies over beschuldigingen van seksueel misbruik na scheiding.

In 95% van de gevallen bleek de beschuldiging nergens op gebaseerd. ‘De aangifte wordt gebruikt als wapen in de strijd tussen de voormalige echtelieden. Een dergelijk opvoedingsklimaat is schadelijk voor een kind. De kinderen krijgen loyaliteitsconflicten, worden blootgesteld aan zeer stressvolle omstandigheden en krijgen een slachtofferidentiteit aangepraat,’ aldus de Expertisegroep. Dat is klare taal en precies wat er speelt bij ouderverstoting. Maar tot op de dag van vandaag lijken politie en Openbaar Ministerie (OM) daar niet aan te willen.

Emotionele taferelen

Moeders die na een scheiding hun ex vals beschuldigen van mishandeling of (kinder)misbruik krijgen nog steeds het voordeel van de twijfel. ‘Ze zijn soms verschrikkelijk overstuur en moeten vreselijk huilen,’ weet de Expertisegroep, ‘terwijl achteraf blijkt dat ze over alles hebben gelogen.’ Toch worden deze valse aangeefsters niet vervolgd. Ondanks ferme taal van officier van justitie Eva Kwakman bij de NOS in 2012 dat het OM voortaan altijd vervolging instelt bij een valse zedenaangifte.

Daar is tot nu toe niets van gebleken. Justitie blijkt grote moeite te hebben met het herkennen van die verzonnen beschuldigingen. Recent onderzoek door rechtspsycholoog André De Zutter laat zien dat ervaren zedenrechercheurs en officieren van justitie een valse (zeden)aangifte nauwelijks van een echte kunnen onderscheiden.

Giftig ouderschap

Bij complexe scheidingen waar (mogelijk) ouderverstoting speelt, komt het geregeld voor dat één ouder de andere beschuldigt van mishandeling of (kinder)misbruik en daarvan aangifte doet. Het is een tactiek in de haatcampagne tegen de ex-partner met als doel die uit het leven van de kinderen te verdrijven. Meestal met succes want de signalen van deze problematiek worden door politie, OM en hulpverleners nauwelijks herkend. Niemand grijpt in of liever gezegd durft in te grijpen. Terwijl dat, volgens psychotherapeut Ad Oud, essentieel is. ‘Hoe eerder er ingegrepen wordt, hoe beter.’

Ouderverstoting is een teken van giftig ouderschap, zegt Oud. Op het moment dat een kind een ouder daadwerkelijk verstoot, dan is er al heel veel beschadigd. Als niemand iets doet gaat de vergiftiging vaak nog jaren door.

Maatschappelijk probleem

Bij de ouder die de beschuldigingen uit, is veelal sprake van een (narcistische, borderline of anti-sociale) persoonlijkheidsproblematiek of heeft kenmerken daarvan, weet Oud. Karakteristiek is dat zij zich heel charmant, sociaal, warm en vriendelijk kunnen voordoen. Als ouder lijken ze de meest zorgzame, liefdevolle en betrokken vader of moeder die een kind zich maar kan wensen. Maar dat is slechts schijn en bedoeld om onwetende hulpverleners, jeugdbeschermers, instanties en andere omstanders op het verkeerde been te zetten. Die laten zich door deze manipulatieve ouder overtuigen van het onvermogen van de ex-partner om voor de kinderen te zorgen, waardoor ze onbedoeld meewerken aan ouderverstoting.

‘Een groot, groeiend maatschappelijk probleem,’ noemt Vrij Nederland op 13 maart jl. de kwestie dat vaders en steeds meer moeders na een scheiding hun kinderen niet meer zien door toedoen van de ex-partner. ‘Hulpverleners en Justitie moeten leren kijken naar het gedrag van de ouders. Ze moeten zo snel mogelijk achterhalen wie de ‘vervreemder’ is, want die moet geholpen worden,’ bepleit psycholoog Heleen Koppejan.

Met het ondervangen van valse aangiften rondom complexe scheidingen zou het OM daar – om te beginnen – een waardevolle bijdrage aan kunnen leveren. Nog meer door de betreffende valse aangeefsters (of aangevers) ook te vervolgen. Daarmee wordt niet alleen een helder signaal afgegeven dat een verzonnen en leugenachtige aangifte niets oplevert, maar het OM komt dan ook eindelijk haar eerdere belofte na.

OM kijkt weg van ouderverstoting

Experts wereldwijd betitelen ouderverstoting als psychische kinder­mishandeling en ex-partnergeweld. Toch rept Eva Kwakman, inmiddels Landelijk Officier van Justitie Huiselijk Geweld, Kindermishandeling en Zeden, met geen woord over deze veel voorkomende problematiek. Ondanks haar stelling dat kindermishandeling aangepakt moet worden en dat politie én OM daar een belangrijke taak hebben: ‘Huiselijk geweld en kindermishandeling zijn niet acceptabel; dát moet norm zijn in onze samenleving’ en ‘De inzet van politie en justitie is in dit geheel van groot belang.’

Des te opmerkelijker dat het OM geen noodzaak ziet om kennis te vergaren over deze specifieke vorm van kindermishandeling en afgaat op instanties waarmee wordt samengewerkt, zoals Veilig Thuis en de Raad voor de Kinderbescherming. Echter daarvan is bekend dat hun kennis en kunde op het gebied van ouderverstotingsproblematiek vaak ook tekortschiet. Situaties waar (mogelijk) ouderverstoting speelt worden niet herkend en afgedaan als ordinaire vechtscheiding. Het psychische geweld richting de kinderen en ex-partner blijft daardoor onzichtbaar. Maar erger, het gezin wordt niet geholpen.

Explosieve combinatie

Volgens Paul van den Eshof, coördinator van de LEBZ, ontstaat er een kruitvat door de combinatie (echt)scheiding, conflicten over de kinderen en psychische problematiek. Het is volgens hem essentieel om snel naar een zaak te kijken. ‘Dan kun je het onderzoek bijsturen of de vervolging staken voor een onschuldige bij de rechter staat.’ Van den Eshof zei dit al in 2008, maar het OM kijkt weg wanneer het misgaat en zo’n kruitvat ontploft. Dat gebeurt nogal eens, gezien de 16.000 kinderen die jaarlijks na een scheiding het contact met een van de ouders verliezen.

De zaak van Frans is exemplarisch voor de bedenkelijke moraal van het OM als achteraf blijkt dat de beschuldigingen na de scheiding vals zijn. Frans werd zeer gemotiveerd vrijgesproken en de zaaksofficier van justitie Josien van Aken ging niet in hoger beroep. Naast de LEBZ toonde wetenschappelijk onderzoek aan dat zijn ex in haar verklaringen alles bij elkaar had gelogen en er vooral op uit was om zich de kinderen toe te eigenen. Wat overigens, met dank aan het OM, uitstekend is gelukt.

Frans deed uitgebreid aangifte tegen zijn ex, met objectief bewijs. Maar in plaats dat het OM de ex aanspreekt op haar bedrieglijke gedrag en haar vervolgt voor de evident valse beschuldigingen, wordt haar halsstarrig de hand boven het hoofd gehouden. Volgens het OM ziet iedereen het verkeerd en heeft de ex in haar (valse) aangiften alleen maar haar beleving van de drieëntwintig jaar dat ze met Frans samen was weergegeven. Deze wel heel bijzondere conclusie vat het OM als volgt samen: ‘Uit de stukken blijkt dat [naam ex] in haar aangiften haar beleving van de relatie met u heeft verwoord. Het feit dat u de relatie op een andere wijze heeft beleefd, maakt niet dat daaruit geconcludeerd kan worden dat hetgeen door [naam ex] is verklaard als onwaar kan worden aangenomen.’

Over emotionele benadering en waarheidsvinding gesproken…

OM faciliteert ouderverstoting

Vaststaat dat Frans zijn kinderen is kwijtgeraakt door de valse aangifte van zijn ex en de opeen­stapeling van fouten door politie en OM daarna. De ex kreeg zo alle gelegenheid om de kinderen van Frans te vervreemden. Er is al jaren geen contact en zijn kinderen staan niet open voor hun vaders kant van het verhaal. Reden waarom Frans het OM – als veroorzaker van alle ellende – vraagt verantwoordelijkheid te nemen en zijn inmiddels volwassen kinderen in een gesprek uitleg te geven over de onterechte arrestatie van hun vader en alles wat hem daarna is overkomen. Het OM durft dat niet aan en wil alleen een brief schrijven die Frans ‘zelf maar’ moet doorsturen naar zijn kinderen. Dit overigens tegen het uitdrukkelijke advies in van een expert op het gebied van ouderverstoting. Zij geeft het OM gemotiveerd aan dat gezien de ernstig verstoorde relatie tussen Frans en zijn kinderen, een dergelijk brief niet de juiste weg is en eerder averechts zal werken.

Olie op het vuur

De brief is verachtelijk en duidelijk niet bedoeld om Frans en zijn kinderen te helpen. Na al het onderzoek en bewijs dat de aangiftes van de ex vals waren, Frans nooit gearresteerd en vervolgd had mogen worden en excuses daarvoor van de minister, is het schandalig wat er op papier is gezet. Dit nog wel namens het College van procureurs-generaal.

Iedere medemenselijkheid en vooral volwassenheid ontbreekt. De brief laat vooral zien wat een ongelooflijk slechte verliezer het OM is. Geen woord over de onterechte aanhouding in het openbaar waar het zoontje (toen 7 jaar) van Frans nota bene bij was. Geen woord over de zes weken die Frans onterecht in de gevangenis zat en de onterechte vervolging daarna. Maar ook geen woord over de fouten die zijn gemaakt waardoor Frans buiten zijn schuld het contact met zijn kinderen verloor.

Negatief vaderbeeld wordt bevestigd

Wel staan er allerlei niet-relevante en zelfs leugenachtige details in de brief die het negatieve en niet-realistische beeld dat de kinderen door hun moeder over Frans is aangepraat alleen maar bevestigt. Ronduit bespottelijk zijn de beweringen dat Frans met kaartjes wat mislukte pogingen zou hebben gedaan om zijn kinderen te benaderen. ‘Verdrietig, dat dit tot nu toe niet goed is gelukt ‘ durven ze te schrijven.

Het is de vraag wat überhaupt het idee is achter deze respectloze brief. Het OM weet echt wel beter. In de vele persoonlijke gesprekken die we de afgelopen jaren voerden met het Parket-Generaal nam het OM wel degelijk verantwoordelijkheid voor het contactverlies tussen Frans en zijn kinderen en werd hulp geboden. Aansprakelijkheid is ook allang erkend. Waarom het OM het dan toch nodig vindt om in de begeleidende mail te vermelden dat de brief niet moet worden opgevat als standpunt is onbegrijpelijk en niet aan de orde. ‘Hierbij zend ik u zoals afgesproken de brief die wij op uw verzoek hebben opgesteld. U wilt deze brief doorsturen aan uw kinderen in de hoop dat zij na lezing van deze brief bereid zullen zijn naar uw kant van het verhaal te luisteren. We hechten er wel aan te benadrukken dat wij deze brief hebben geschreven tegen de hiervoor vermelde achtergrond. Deze brief bevat geen standpuntbepaling in de aansprakelijkheidszaak en dient zo ook niet te worden opgevat.’

Contactherstel verder weg dan ooit

Tot slot laat het OM ook deze keer de gelegenheid niet voorbijgaan om twijfel te zaaien over de vrijspraak van Frans zoals ze dat de afgelopen jaren meerdere keren in de media ook deed. De brief die bedoeld was om een eerste (kleine) stap te zetten richting contactherstel tussen Frans en zijn kinderen, voelt vooral als een harde trap na. Dit is dan de organisatie die zogenaamd de waarheid hoog in het vaandel heeft staan en direct verantwoordelijk is voor de nachtmerrie waarin Frans al dertien jaar zit.

De brief sluit positief af, dat moet dan ook wel gezegd worden:
‘Ik spreek de wens uit dat, wanneer zij deze brief lezen, er bij hen ruimte ontstaat om een gesprek met u aan te gaan, zodat u de gebeurtenissen vanuit uw kant kunt belichten.’

Overbodig te vermelden dat Frans de brief nooit naar zijn kinderen heeft gestuurd…

*) De Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ) beoordeelt – met een team van specialisten – aangiften van seksueel misbruik waarover twijfel bestaat en adviseert officieren van justitie over het al dan niet voortzetten van de vervolging van de beschuldigde.

Bronnen:


9 thoughts on “Ouderverstoting en de dubbele moraal van het Openbaar Ministerie

  1. Dag Monique en Frans,

    Laten we hopen dat we de kritische massa die nodig is om het tij te keren spoedig bereiken …

    Naar aanleiding van het wetenschappelijk symposium ‘rechtszorg voor ouders die gaan scheiden; een kwestie van willen en doen! dd. 25 februari 2019, Erasmus MC te Rotterdam, is er een wetenschappelijke verklaring van drie pagina’s opgesteld.

    Conclusie:
    * Om een onderscheid te kunnen maken tussen den 85% reguliere scheidingen die in Nederland voorkomen én de 15% complexe scheidingen, is het raadzaam een nulmeting toe te passen (MASIC of gelijke vragenlijst die mogelijk geweld voorspelt)
    * Gebruik maken van een regie-rechter zonder toernooimodel
    * Opschalen naar psychiatrisch en in psychopathologie geschoolde deskundigen
    * Politie en OM inzetten voor verkrijgen de-escalatie

    Deze verklaring is op dit moment ondertekend door:
    Drs. Ad Oud, Psychotherapeut
    Prof. dr. Louis Tavecchio, Emeritus Professor UvA
    Dr. Craig Childress Psy.D., Clinical Psychologist, PSY 18857
    Dr. M.W.M. Akkerman-Zaalberg van Zeist, Klinisch Kinder- en Jeugdpsycholoog
    Prof. Dr. René F. W. Diekstra fellow-lector Jeugd en Opvoeding HSS en Emeritus full Professor of psychology (UCR) in Middelburg
    Herken Ouderverstoting
    Stichting KOG
    VKC Vader Kennis Centrum
    Stichting Passage

    Verder kunnen tekenen: ouderbelangen organisaties, overkoepelende organisaties, politici en professionals.

    Meer info o.a. bij Annemarie van Mackelenbergh van http://www.herkenouderverstoting.com

    Met vriendelijke groeten,
    Ingeborg Steijlen

  2. Dag Monique en Frans ,

    Naar mijn idee vormt de grenzeloze wijze van bejegening die jullie meemaken een wezenlijke ervaring van een ieder die met ouderverstoting te maken heeft. En dan denk ik met name aan wat je schrijft over het ontbreken van medemenselijkheid, het ontbreken van volwassenheid en totale respectloosheid.

    Het lijkt wel of omstanders helemaal niet doorhebben wat ze nu eigenlijk zeggen en doen. Ze schofferen en beledigen ons ‘wetenden’ uitermate grof en doen dit ook nog eens met het grootste gemak. Ik weet vrijwel zeker dat ze zich tegenover collega’s en kennissen nooit zo laten gaan.

    Ik heb diverse omstanders zowel mondeling als schriftelijk gewezen op hun ernstige beledigingen en hun bijna onmenselijke gebrek aan empathie. Maar niets helpt want ze kijken door de bril van de verstoter en kunnen al lang niet meer zien wie wij werkelijk zijn. Ze hebben ook dezelfde behoefte aan controle als de verstoter. Per brief is mij te verstaan gegeven dat elk initiatief tot contact van onze kant ongewenst is en dat zij ieder voor zich wel zullen aangeven wanneer ze weer contact willen. Vanuit hun gezichtspunt logisch, want je zal eens te dicht in de buurt van de waarheid terecht komen.

    Volstrekt normale omstanders veranderen plotsklaps in fanatieke hetze-aanvoerders en meelopers die de verstoter graag een handje helpen. De zogenaamde flying monkeys. In ieder geval is het gezonde verstand goed zoekgeraakt.

    Dr. Childress heeft op 14 april 2019 een interessant blog geschreven over deze flying monkeys (https://drcraigchildressblog.com/2019/04/14/flying-monkeys/).

    Vrij vertaald concludeer ik dat al dit grenzeloze gedrag dat wij meemaken juist wijst op de aanwezigheid van een pathogeen (lees getraumatiseerde persoon). Bij elke deskundige zouden alle alarmbellen keihard moeten gaan rinkelen, ware het niet helaas dat die deskundigen maar al te vaak zelf flying monkeys worden.

    Veel sterkte en hartelijke groeten,
    Ingeborg Steijlen

  3. Schandalig hoe Frans zijn leven en dat van zijn kinderen verziekt is door onze rechtstaat.
    Mijn zoon is ook van alles wat je maar kunt bedenken valselijk beschuldigd door zijn ex en haar familie. Ziet zijn zoon ook nooit meer.
    De meerderjarige dochter die tijdens de scheiding meehielp in het afbreken van haar vader , heeft nadat haar vader bijna overleed sinds enige maanden weer contact gezocht. Mijn zoon mag zelfs zijn kleinkinderen ontmoeten . De vader die zgn haar en haar broer mishandeld zou hebben wordt wel vertrouwd met zijn kleinkinderen. Ik weet dat dit is omdat hij een goede vader was tot zijn ex-echtgenote het behaagde om hem zwart te maken .

  4. Kijk aan! Eva Kwakman (Landelijk Officier van Justitie Huiselijk Geweld, Kindermishandeling en Zeden | strafrecht) houdt persoonlijk verandering tegen.
    Blokt ons op link’din. Moedigt mensen echter wel aan om vermoedens te melden. Snap jij het nog?!

    Dus mijnheer van Nispen en de rest van de politiek, laat die aangenomen motie d.d. 6 juli 2018; strafbaar stellen van omgangsfrustratie, maar mooi uitvoeren.

    Want onze minister Sander Dekker (lees; de Topambtenaren van het ministerie van VenJ) kan van alles beweren, zoals dat art 279 en 300 lid 4 WvSr voldoen, de politie en het Openbaar Ministerie lachen je glashard uit; civiele procedure.

    De rode loper voor de verstoter ligt wel uitgerold….Tegen aangiften zoals die van ‘valse aangifte’ worden echter geweigerd.

    Zo hebben wij, naar aanleiding van weer een aangifte door de ex van mijn lief, d.d. 18 april 2018, ons politiedossier opgevraagd en wat blijkt; ex heeft elke contactpoging afgestraft met een ‘valse’ melding. Meldingen waarvan wij het bestaan niet afwisten, en nooit zouden hebben weten, ware het niet dat blijkbaar het OM brood zag in een aangifte die begint met een leugen, daarna vermoedens en eindigt met onderbuikgevoelens en angsten. Had het OM gezegd dat dit beter een civiele kwestie was, hadden wij geen inzage gevraagd.

    Meldingen die op waarheid onderzocht hadden kunnen worden, maar dat is een brug te ver. Meldingen die tot een triage overleg hebben geleid, waarvan wij het bestaan niet afwisten. Meldingen die zij uitprintte en als bewijs mee nam naar waar zij in gesprek ging…..

    We zijn geschrokken. Het verklaarde wel de angstige houding van de scholen en uiteindelijk het contact verbod uitgesproken door rechter Bas Prenger omdat de toenmalige 15 jarige zoon bibbert van angst voor vader. Een reële angst aldus moeder….Tot op de dag van vandaag hebben wij geen contact met zoon. Hij is nu 19 jaar.
    Nooit zijn de angsten onderzocht. Natuurlijk niet. Maar dit hele gedoe heeft dus wel geleid tot Herken Ouderverstoting. Daar mijn man niet de enige is wie dit overkomt.

    Nu hebben wij dus aangiften gedaan wegens laster/smaad. Maar ook los daarvan 1 mbt ouderverstoting; art 279 en 300 lid 4.
    1e stap achter de rug; het doen van de aangifte, want die wordt je praktisch onmogelijk gemaakt. Het heeft ons 3 weken, 3 afspraken gekost….
    Vriendelijk verzoek om deze aangiften niet te doen, het zou toch de strijd gaande houden….. Wel ja, 17 jaar beeldvorming, belaging, ellende en dan zal gedrag geen consequenties mogen hebben?

    Wel nu, briefje gehad, gebrek aan bewijs, meer een civiele kwestie kregen we terug van de screeningsafdeling van de politie. Diezelfde afdeling die die ronduit magere aangifte wel op het twijfelstapeltje legde en voorlegde aan Sanne Nicolaes, Gebieds Officier van Justitie. Vervolgen! gaf ze aan en zo zat ik, gepokt en gemazeld, tegen over 2 jonge politieagenten, die het niet makkelijk hebben gehad. Waarom zou ik aardig zijn?

    Dus nu maar een brief naar het Parket OvJ; zeker wel gaan jullie hier iets mee doen, of moet ik jullie even laten kijken naar die aangifte 18 april 2018?!
    En weet je wat, artikel 12 procedure is ook een optie.

    Punt is dat ze je uitputten. Een corrupte bende, daar toegegeven is dat ex iemand heeft die haar helpt en het zelfreinigende vermogen binnen het OM, maar ook de politie, is niet aanwezig.

    Iemand maakt een fout en voor de rest is een hele organisatie bezig die fout te bedekken en jou te intimideren en te ontmoedigen.

    Ik kreeg 13 oktober, zo maar vanuit het niets (ja, niet te geloven!) een gebiedsverbod. Uiteraard werd mijn bezwaar 25 oktober 2018 grondig verklaard, maar zo snoepen ze wel 12 dagen van jouw leven!
    Reden; die aangifte , die tot op de dag van vandaag nog op de plank ligt. Dat ik niet in de straat van zoon mocht komen vond ik prima, maar dat ik INDIRECT niet over onze situatie mocht schrijven was natuurlijk pure censuur en had het einde van Herken Ouderverstoting kunnen betekenen.

    De klacht die ik tegen de betreffende officier van Justitie mr Nieuwenhuis heb ingediend is niet in behandeling genomen…Moet allemaal kunnen.

    Al met al, mijn vertrouwen in de goed functionerend rechtssysteem is totaal verdwenen. Capabele agenten? En dan heb ik het al helemaal niet over het OM. Als een officier van justitie zo maar een gebiedsverbod uit kan vaardigen en dus 12 dagen afpakt zonder enige consequentie, nou dan besef je dat je in een bananenland woont.

    • Hallo,

      Tjonge jonge dat dit allemaal kan in Nederland.

      Mijn ex had ook aangifte gedaan dat er zorgelijke uitspraken waren van mijn dochtertje.

      Dochter werd verhoord door speciaal team op het politie buro. Ik werd gelukkig niet strafrechtelijk vervolgd.

      Veiligthuis neemt het rapport over. Dochtertje 16 dagen niet meer gezien. Volgende act van ex: verzoek ingediend opschorten omgangsregeling.

      Aangifte samen met haar nieuwe vriendje gedaan. Wat schets mijn verbazing.

      Haar nieuwe vriendje is politie jeugd agent generalist in brabo. Tja. Ik voel helemaal met je mee!!! Laten we elke dag voor elkaar bidden!!!!

      Groet, amstan

  5. Geachte,
    Uw Blog klopt in zijn geheel !

    Ikzelf heb de zelfde ervaring meegemaakt. Vrijspraak na 3 jaar aanmodderen door justitie. Alleen een beschuldiging zonder het na te gaan of het wel klopt! Is voldoende.
    Technisch buiten spel gezet, noem ik het.
    Waarheidsvinding,wordt niet aan gedaan!!

    (Vader heeft in deze maatschappij, één recht. Betalen en vóór pensioen overlijden.)

    Ik ben zeer extreem boos en heb een lichte vorm van PTSS opgelopen volgens mijn behandelaar.

    Praten erover helpt niet… Ik wacht tot de emmer overloopt……

  6. Het is grof schandalig dat de moeder die een vechtscheiding begint de kinderen krijgt, onze zoon heeft 4 jaar lang gestreden om zijn kinderen te kunnen zien en zijn ouders met hem. Helaas is onze zoon verongelukt en nog gaat de ex door, kleinkinderen zien wij niet wat een groot verdriet is. Laat de regering er maar eens wat aan doen want zij die een vechtscheiding beginnen zijn het niet waard om de kinderen te krijgen. Het lijkt mij moeilijk om dagelijks je jonge kinderen in de ogen te moeten kijken en de grove leugens vol te houden. Dan is de moeder haar kinderen niet waard, laat het openbaar ministerie hier nu maar eens wat aan doen want het wordt al jaren geroepen en forse straffen er op zetten.

  7. Ik ben mijn oudste zoon kwijt na de echtscheiding, en ook mijn kleinkinderen.
    Ben de enige oma. Veel verdriet vooral voor mijn kleinkinderen. Maar mijn zoon heeft ook een partner die ” toxic” is dus mijn zoon wordt door 2 mensen gehersenspoeld dat ik niet OK ben. Ik heb alles geprobeerd, heb me vernederd enz. Het is een onbegonnen situatie. Als mijn zoon ooit wakker wordt dan weet ik dat hij ook een grote klap krijgt te verwerken. Ik had zoveel plannen met mijn enigste kleinkinderen, dansen, zingen, knuffelen enz.Als de dag komt dan ben ik er voor mijn zoon. Na veel onderzoek, in het verleden, waren er al rode vlaggen dat mijn zoon , mij als zijn vijand moest beschouwen. Zijn vader was altijd op zee, en nu sta ik met lege handen, na een liefdevolle opvoeding te hebben gegeven.
    Heb ik ooit een reëel kans gehad ???
    Het is een koude, lege, trieste wereld. Zonder liefde + oog voor elkaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.