Minister bagatelliseert slechte positie niet-verzorgende ouder

Facebooktwitterlinkedinmail

vader-kindGeachte minister van der Steur,

Wat een teleurstellende reactie stuurt u de Kamer naar aanleiding van mijn e-mail over het onderzoek naar de positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht. U bewierookt vooral de inspanningen van de Staatssecretaris van VWS en uzelf rondom (het voorkomen van en beperken van schade bij kinderen door) vechtscheidingen. Dat is prachtig, maar u reageert niet op de zeer verontrustende uitkomst van het onderzoek, namelijk dat een ouder die bewust de omgang van het kind met de andere ouder frustreert, door de familierechter wordt beloond! Nota bene door de niet-verzorgende ouder, bijna altijd de vader, de omgang met zijn eigen kinderen te ontzeggen!

Uit het onderzoek komt ook naar voren dat de verzorgende ouder – in Nederland is dat meestal de moeder*) – geen strobreed in de weg wordt gelegd wanneer zij consequent de omgang frustreert. Zelfs als er een regeling door de rechter is vastgesteld. Inderdaad staan de rechter allerlei mogelijkheden ter beschikking om omgang af te dwingen, zoals u ook aangeeft in uw reactie. Echter in de praktijk legt de rechter zeer zelden een sanctie of boete op, ook dat blijkt uit het onderzoek. De familierechter meet met twee maten waardoor het voor de beslissing over een omgangsconflict nogal uitmaakt of je de vader of de moeder bent.

*) Na een scheiding woont ongeveer 75% van de kinderen bij de moeder, slechts 6% woont bij de vader, de overige 20% zijn co-ouder gezinnen (bron: ‘scheidingsonderzoekers Ed Spruijt en Helga Cosmos). De verzorgende ouder is dus bijna altijd de moeder, de niet-verzorgende of uitwonende ouder bijna altijd de vader. Uit het onderzoek waar het in dit stuk over gaat, komt expliciet naar voren dat in het bijzonder vaders een achtergestelde positie hebben in omgangskwesties. 

Lees verder

Ouderverstoting in 2016: wegkijken is geen optie meer!

Facebooktwitterlinkedinmail

vechtscheiding 3Het afgelopen jaar is het aantal vechtscheidingen wéér toegenomen. Daarmee zijn er ook weer meer kinderen bijgekomen die na een scheiding geen contact hebben met een van hun ouders. Dat is erg genoeg. Maar veel erger is dat de maatschappij het normaal lijkt te zijn gaan vinden als een van de ouders na een scheiding uit het leven van een kind verdwijnt. Dat is niet normaal, sterker nog het is volstrekt abnormaal, maar we lijken het met zijn allen gewoon te accepteren.

Laatst las ik een blog waarin de schrijfster naar aanleiding van een televisieprogramma geschrokken vaststelt dat de maatschappij het blijkbaar heel gemakkelijk accepteert als een van de ouders na een scheiding volledig uit beeld raakt. Die ouder, in het televisieprogramma is het de vader, wordt in een vrij uitvoerig gesprek met een meisje van 12 jaar compleet genegeerd. Als zij zegt dat ze geen contact heeft met haar vader wordt er verder niet meer naar hem gevraagd. Dit terwijl in het gesprek alle leden van het gezin waar het meisje nu woont uitgebreid aan bod komen, zelfs de ex-vriend van de moeder van het meisje die inmiddels niet meer bij hen woont. De (zeer ervaren) interviewer doet dit zeer waarschijnlijk niet bewust; maar des te duidelijker laat dit voorbeeld zien hoe gemakkelijk we accepteren dat een van de ouders na een scheiding gewoonweg niet meer lijkt te bestaan. Lees verder

Kamercommissie vraagt minister om reactie op onderzoek ‘Positie niet-verzorgende ouder in omgangsrecht’

Facebooktwitterlinkedinmail

vd SteurAls de verzorgende ouder na een scheiding het contact tussen het kind en de niet-verzorgende ouder maar flink blijft frustreren, ontzegt de rechter uiteindelijk de niet-verzorgende ouder ofwel de welwillende ouder de omgang met het kind! Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek De positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht aan de Universiteit van Tilburg. In alle onderzochte gevallen was de vader de niet-verzorgende ouder. Vaders hebben bij conflicten over omgang een behoorlijk achtergestelde positie ten opzichte van moeders, zo blijkt uit het onderzoek. Moeder heeft de macht of de omgangsregeling wel of niet wordt nagekomen, ongeacht of er een uitspraak ligt van de rechter.

De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat mijn man Frans en duizenden andere gescheiden vaders hebben ervaren in het familierecht. Mijn blog ‘Vader grote verliezer in omgangskwesties’ gaat daarover. Na een scheiding is het bijna altijd de vader die – na allerlei zenuwslopende trajecten bij de rechter, Raad vd Kinderbescherming en jeugdzorg – uiteindelijk het contact met zijn kind(eren) verliest. Want, zo blijkt uit het onderzoek, als moeder de omgang frustreert en er verder geen enkele reden is waarom vader geen contact met zijn kind(eren) zou mogen hebben, ontzegt de familierechter toch hem de omgang! Kinderen zien hun vader daarna vaak jaren niet meer en ze vervreemden van elkaar. Lees verder

Ouderverstoting: onwetendheid is de vijand, kennis het wapen!

Facebooktwitterlinkedinmail

Mom, I miss DaddyZe voelen zich machteloos en zijn ten einde raad; niet in staat het tij te keren, terwijl het voor hun ogen gebeurt. Dit overkomt veel ouders die in een vechtscheiding zitten en het contact met hun kind(eren) dreigen te verliezen. Langzaam maar zeker worden ze door hun ex-partner op een subtiele, maar uiterst wrede manier buiten spel gezet en uit het leven van hun eigen kinderen gewerkt.

Het kind zelf wordt door de manipulatie van de ene ouder ‘partner in crime’ gemaakt en wil uiteindelijk niets meer met de andere ouder te maken hebben. De verstoten ouder krijgt nergens gehoor, niemand heeft begrip. Sterker nog, deze ouder wordt gezien als de ‘slechte’ ouder, want – zo wordt gedacht – als je eigen kinderen geen contact meer met je willen, dan moet er wel wat met je aan de hand zijn!

Ineens wil Tim (9 jaar) niet meer bij zijn vader logeren. Hij kan daar geen goede reden voor geven. Zijn moeder, bij wie hij sinds de scheiding woont, beweert dat zij Tim stimuleert om wel te gaan, maar hij wil het gewoon zelf niet zegt ze.

Kinderen houden onvoorwaardelijk van hun ouders en hun loyaliteit gaat ver. Na een scheiding wil een kind dan ook maar een ding: zich vrij voelen om onbelemmerd contact te hebben met beide ouders. Dat is normaal en van nature ingegeven; kinderen hebben beide ouders hard nodig om zich gezond en evenwichtig te kunnen ontwikkelen. Lees verder

Internationale dag bewustwording ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

Dag vd ouderverstoting 25042015Vandaag wordt er wereldwijd aandacht gevraagd voor ouderverstoting/PAS. Door deze vorm van emotionele kindermishandeling verliezen per jaar – alleen al in Nederland – duizenden kinderen na een scheiding het contact met een van de ouders, heel vaak is dat de vader.

De hulpverlening en het rechtsysteem in Nederland (en België) falen bij het stoppen van vechtscheidingen en ouderverstoting/PAS. Scheidingskinderen die slachtoffer zijn van ouderverstoting ondervinden daar vaak de rest van hun leven de ernstige gevolgen van.

Lees meer over ouderverstoting/PAS en hoe vechtscheidende ouders een kind geestelijk kapot maken.

Lees hoe de familierechter het verschil kan maken bij (het stoppen van) ouderverstoting/PAS.

Hier vind je links naar meer informatie over ouderverstoting/PAS.

Hier vind je boeken over ouderverstoting/PAS.

 

SNOEPreis: over een vechtscheiding en de gevolgen voor kinderen

Facebooktwitterlinkedinmail

Boekcover - SnoepreisDe vader van de tienjarige Boris is een klootzak, een flessentrekker, een halve moordenaar en een gehaaide manipulator die eropuit is zijn moeder het gekkenhuis in te krijgen. Volgens zijn moeder dan. Om dit te voorkomen neemt zij haar zoon mee naar Spanje. Maar wat begint als een spannend avontuur, blijkt al snel een onbezonnen vlucht, zonder doel en zonder geld. Boris zoekt houvast in wilde fantasieën en dagdromen, en ontwikkelt een hallucinante verslaving aan snoep en chocola. Uiteindelijk stort zijn moeder in en kan een confrontatie niet uitblijven. Lees verder

Leed dat kinderalimentatie heet

Facebooktwitterlinkedinmail

WAAROM BETALEN ALS JE ZE TOCH NOOIT MAG ZIEN?

geldEen grote groep gescheiden vaders betaalt maandelijks kinderalimentatie aan zijn ex, maar de kinderen zelf ziet hij nooit. De vader wil dat wel en heeft daar ook recht op. Maar de moeder weigert om de kinderen na de scheiding nog ‘te delen’ met haar ex en frustreert het contact tussen de kinderen en hun vader. Ze wil met hem niets meer te maken hebben, negeert gerechtelijke uitspraken en houdt de kinderen bij hun vader weg. Alleen de kinderalimentatie neemt ze maar wat graag wel in ontvangst. Vader heeft geen keus; hij moet gewoon betalen. Zo is het in Nederland geregeld. Lees verder

De Loserpapa

Facebooktwitterlinkedinmail

De Loserpapa‘De Loserpapa’ laat op indringende wijze de strijd van een gescheiden vader om zijn kinderen zien. Je voelt de machteloosheid en het onrecht wanneer Yves, de hoofdpersoon in het verhaal, te maken krijgt met de grillen van zijn psychisch zieke ex en het rechtssysteem dat – ondanks haar stoornis – volledig op haar hand is. Langzaam maar zeker verliest Yves grip op de situatie en raakt hij steeds verder verwijderd van zijn kinderen. Lees verder

Familierechter kan verschil maken bij (stoppen) ouderverstoting

Facebooktwitterlinkedinmail

“ZE MOGEN GERUST NAAR HUN VADER, MAAR ZE WILLEN HET ZELF NIET”

Vol begrip knikt de rechter naar de moeder die dit net zei. Even voor de zitting zijn de twee kinderen, die sinds de scheiding bij haar wonen, door de rechter gehoord. Tijdens dat gesprekje – dat nog geen vijf minuten duurde – zeiden de kinderen inderdaad dat ze geen contact willen met hun vader. Er is te veel gebeurd zeggen ze geëmotioneerd en barsten dan allebei in huilen uit. De rechter vraagt niet verder…

En dat had de rechter nou juist wel moeten doen! Het is niet normaal als een kind na een scheiding ineens een van de ouders niet meer wil zien. Als het kind daar ook geen zinnige reden voor kan geven, dan is de kans groot dat er sprake is van ouderverstoting, een vorm van geestelijke kindermishandeling. Om daar achter te komen moet de rechter kritisch doorvragen. Want, is dit werkelijk wat het kind ZELF wil of is dit de stem van een van de ouders die er via het kind op uit is de andere ouder te krenken? Om dit onderscheid te kunnen maken is gespecialiseerde kennis nodig van bijvoorbeeld (kinder- en jeugd)psychologie, (ortho)pedagogie of sociologie en natuurlijk van ouderverstoting. De meeste rechters hebben deze kennis niet in huis en zijn niet toegerust om deze specifieke groep (scheidings)kinderen te horen! Lees verder

Vechtende ouders maken kind geestelijk kapot

Facebooktwitterlinkedinmail

WAT IEDEREEN MOET WETEN OVER OUDERVERSTOTING

Kinderen zijn van nature heel loyaal aan hun ouders. Ook na een scheiding wil een kind onbevangen contact blijven houden met beide ouders. Als een kind dan ineens zegt dat het een van beide ouders niet meer wil zien, daar geen goed woord meer voor over heeft en zelfs haat ontwikkelt – zonder aanwijsbare reden – dan is er sprake van ouderverstoting. Lees verder