Ouderverstoting uit de taboesfeer

Foto ANP

‘De rechter moet omgangsregelingen van kinderen met gescheiden ouders beter controleren en ouderverstoting strafbaar stellen’ bepleit advocaat Richard van der Weide, die zelf zijn kinderen door een vechtscheiding al jaren niet heeft gezien. Met een opiniestuk in NRC wil hij een lans breken voor alle kinderen die worden weggehouden van hun vader ‘met leugens en bedrog omdat moeder haar rancune geen plaats kan geven’. Volgens Van der Weide wordt in zo’n situatie niet ingegrepen door de rechterlijke macht en jeugdzorg, omdat zij van mening zijn dat dit in het nadeel is van de kinderen. ‘Dat leidt ertoe dat moeders in dit land hun macht straffeloos kunnen misbruiken en daar zijn de kinderen én de vader ernstig de dupe van.’

De Nederlandse wet zegt niets over hoe de zorg voor minderjarige kinderen na een scheiding moet worden geregeld. Volgens Van der Weide krijgt minimaal acht op de tien kinderen het hoofdverblijf bij de moeder en de vader een omgangsregeling. Wanneer er conflicten ontstaan over de scheiding of omgang, zet dat ‘gat in de wet’ de deur wagenwijd open voor misbruik door rancuneuze moeders. Kinderen worden ingezet om de ex-partner financieel te chanteren, te beschadigen en demoniseren, niet zelden ‘ondersteund’ door valse aangiften van mishandeling of seksueel misbruik, zegt Van der Weide.

Rechter en jeugdzorg grijpen niet in

Het kan zover gaan dat er sprake is van ouderverstoting: de kinderen kunnen en mogen hun vader niet meer zien. ‘De moeder zet de kinderen in als ‘pion’ en kanaliseert haar wrok over de ex-partner via de kinderen.’ Dit gedrag wordt zelden bestraft, terwijl ouderverstoting door experts wordt gezien als een ernstige vorm van kindermishandeling. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Hoe familierechters ziende blind volharden in hun dubbele moraal

Ze zijn er klaar mee en uiten hun ongenoegen door de (kinder)alimentatie eens even niet te betalen. Steeds meer gescheiden vaders zijn het meer dan beu om wel als geldkraan te moeten blijven fungeren, terwijl ze als ouder al lange tijd geen enkele rol meer spelen in het leven van hun kinderen omdat hun ex ze na de scheiding volledig heeft buitengesloten.

Onvrede gescheiden vaders over alimentatie groeit‘, was de kop van een artikel in het Parool op 11 december 2013. Vaders zouden steeds minder bereid zijn alimentatie voor hun kinderen te betalen; het aantal ‘wanbetalers’ is sinds 2008 meer dan verdubbeld. Twee belangrijke redenen daarvoor zijn, zo blijkt uit onderzoek van de Hogeschool van Amsterdam, dat vaders vinden dat het geld aan de verkeerde dingen wordt uitgegeven of omdat ze hun kinderen niet mogen zien.

Kijkgeld

Het is te gemakkelijk om nu te roepen dat kinderalimentatie geen ‘kijkgeld’ is. Er is echt wel wat meer aan de hand. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Zorgelijke uitspraken Jesse Klaver in Nieuwsuur

Nieuwsuur 8 maart 2017

Wat gaat Jesse Klaver van GroenLinks doen voor de duizenden kinderen die na een scheiding zonder hun vader opgroeien, terwijl die wel beschikbaar is? Die vraag bleef mij bezighouden na uitspraken van Klaver deze week bij Nieuwsuur over zijn eigen vader die na de geboorte uit zijn leven verdween. Klaver kent zijn vader niet. Hij is wel benieuwd naar hem, maar lijkt geen haast te hebben zijn biologische vader te leren kennen. ‘We zullen zien wat dat op termijn brengt’ antwoordt Klaver op de vraag van Twan Huys of hij er behoefte aan heeft om ooit nog een keer die relatie op te pakken.

Hiermee lijkt Klaver te zeggen dat vaders prima gemist kunnen worden. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Mosterd na de maaltijd

Omgangszaak Frans en zijn kinderen: jeugdpsycholoog in hoger beroep berispt

‘Naïef’, noemt het Tuchtcollege de eigen overtuiging van de NIP jeugdpsycholoog dat zij deskundig genoeg was om het onderzoek en de rapportage in deze complexe omgangszaak uit te voeren. Dit terwijl zij geen enkele ervaring had met dit soort rapportages voor de rechtbank. Volgens het College had de psycholoog deze zware zaak nooit mogen aannemen. In ieder geval niet zonder supervisie of begeleiding door een ervaren adviseur. Daar kwam nog bij dat het haar ontbrak aan specifieke kennis van ouderverstoting, dat ze niet aan waarheidsvinding deed en had verzuimd zich in het dossier en de ingrijpende voorgeschiedenis te verdiepen. Toch ging ze aan de slag met de kinderen van Frans en… sloeg de plank finaal mis.

De klacht die Frans indiende bij de klachtencommissie van Juzt, de (jeugd)zorgaanbieder waar de psycholoog werkzaam is, werd weggewuifd. De commissie vond dat de psycholoog en de betrokken zorgmanager niets te verwijten viel. De directeur was het daarmee eens en wilde verder niet met ons praten. Het Tuchtcollege van het NIP legde de psycholoog in eerste instantie een waarschuwing op. Pas in hoger beroep oordeelde het Tuchtcollege dat de psycholoog inderdaad ernstig tekortgeschoten was en legde de maatregel van berisping op.

Ex hield kinderen opzettelijk weg bij hun vader

Er stond destijds veel op het spel. De rechtbank had Juzt opdracht gegeven voor een traject begeleide omgang tussen Frans en zijn twee kinderen. Voor hen was het de allerlaatste mogelijkheid om elkaar voor het eerst in acht jaar (onder begeleiding) te spreken. Al die jaren had de ex van Frans de kinderen opzettelijk bij hun vader weggehouden. Ze waren bijna achttien; de omgangsprocedure via de rechter zou dan stoppen. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Wie durft?

Hoe kan het dat iedere ouder die na een scheiding het contact met zijn of haar kinderen dreigt te verliezen in no-time alle ins en outs kent van ouderverstoting? En hoe kan het dat de professionele hulpverleners waar al deze ouders ongetwijfeld mee te maken krijgen er consequent helemaal niets vanaf blijken te weten? Waarom willen zij al jaren niet zien dat één ouder de strijd in stand houdt en de omgang met de andere ouder frustreert, dat het kind niet geholpen is met rust en dat het belang van het kind juist wordt geschaad als de rechter de omgang met een ouder ontzegt?

Politici hebben hetzelfde probleem. Allemaal hebben ze hun mond vol van ‘het aanpakken en voorkomen van vechtscheidingen’, ook weer in het belang van het kind. Terecht overigens want kinderen lijden vreselijk onder langdurige scheidingsconflicten, die meestal gaan over gezag, omgang en/of alimentatie. Kinderen raken daardoor ernstig beschadigd en krijgen allerlei problemen op sociaal, emotioneel en relationeel vlak. Ouderverstoting is een ernstige vorm van kindermishandeling, maar dat wil niemand weten, laat staan dat er naar wordt gehandeld.

Bescherm kinderen tegen onveilig ouderschap

Steeds vindt een Kamerlid, Minister of Staatssecretaris opnieuw het wiel uit en is het weer wachten op een volgend onderzoek of nieuwe pilot, op inspanningen van een taskforce of de uitkomst van een ‘devorce challenge’. Zo gaat het al jaren, maar intussen neemt het aantal conflictscheidingen toe en daarmee ook het aantal kinderen dat als gevolg van ouderverstoting het contact met een van de ouders verliest.

Hoe lang blijft de politiek nog wegkijken van het werkelijke probleem? Hoe lang laat de politiek, maar ook de rechterlijke macht én professionele hulpverlening het gebeuren dat één ouder na een scheiding de andere ouder volledig kan buitensluiten zodat die – vaak jarenlang – geen enkele rol meer speelt in het leven van zijn of haar kind? Het gaat in deze zaken niet om de rechten van ouders, maar om het beschermen van kinderen tegen onveilig en schadelijk ouderschap! Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

All I want for Christmas…

Het hele jaar door hebben ze het zwaar, maar deze periode is het allerergst. Ouders die weinig of helemaal geen contact hebben met hun kinderen.

Vaders, maar ook (steeds meer) moeders die na een scheiding door hun ex-partner uit het leven van hun kinderen zijn gewerkt, maken de ellendigste tijd van het jaar door. Deze ‘verstoten’ ouders hadden voor de scheiding een prima band met hun kinderen, maar die willen – zonder dat daar een goede reden voor is – ineens niets meer met hen te maken hebben.

De buitenwereld weet precies hoe het zit: ‘een ouder die zijn of haar kinderen niet ziet, daar moet wel iets mee aan de hand zijn’. En dat doet pijn! Want iedereen die een beetje bekend is met ouderverstoting, weet dat niet de verstoten ouder, maar juist de ‘favoriete’ ouder de boosdoener is. Het manipulerende gedrag van deze ouder richting het kind maakt dat die de andere ouder gaat haten en gaat zien als 100% slecht. Het kind raakt in een ernstig loyaliteitsconflict en wil – uit zelfbescherming – met die andere ouder uiteindelijk niets meer te maken hebben. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Kijk niet weg!

wtkm2016-logo-rgb-mediumVan 14 tot en met 20 november is Week tegen Kindermishandeling. Met de online campagne #ikkijknietweg roept de organisatie op om bij een vermoeden van kindermishandeling niet weg te kijken, maar in actie te komen. Een mishandeld kind heeft namelijk maar één persoon nodig om zijn of haar leven voorgoed te veranderen. Dat kun jij zijn!

Vechtende ouders, maken kind geestelijk kapot

Een veel voorkomende vorm van psychische kindermishandeling is ouderverstoting. Het komt voor rondom scheidingen met heftige en langdurige conflicten over zorg, omgang of financiën, ook wel bekend als vechtscheiding. Als een kind een ouder, waarmee het voorheen een goede relatie had, zonder goede reden, na een scheiding ineens niet meer wil zien, is er – hoogst waarschijnlijk – sprake van ouderverstoting. Deze ernstige vorm van kindermishandeling is zeer schadelijk voor (de ontwikkeling van) kinderen. Ze ondervinden vaak de rest van hun leven de ernstige gevolgen, vooral op sociaal, emotioneel en relationeel gebied. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Bewust van ouderverstoting!

25 april is Internationale Dag Bewustwording Ouderverstoting

stil uitleganimatie ouderverstoting - 2Wereldwijd wordt er extra aandacht gevraagd voor deze ernstige vorm van kindermishandeling. Dat is hard nodig, want door ouderverstoting verliezen jaarlijks, alleen al in Nederland, duizenden scheidings-kinderen het contact met een van de ouders. Meestal is dat de vader, hoewel het aantal moeders die dit overkomt toeneemt.

Ouderverstoting is zeer schadelijk voor kinderen. Ze ondervinden vaak de rest van hun leven de ernstige gevolgen, vooral op sociaal, emotioneel en relationeel gebied.

Veel mensen hebben nog nooit van ouderverstoting gehoord. Ze hebben geen idee dat het risico op ouderverstoting groot is bij scheidingen met langdurige en steeds weer oplaaiende conflicten over zorg en omgang. De kans dat het kind uiteindelijk het contact met een van zijn ouders verliest is groot!

Hoe meer mensen zich bewust zijn van ouderverstoting en de schadelijke gevolgen voor kinderen, hoe beter dit enorme maatschappelijke probleem aangepakt kan worden. Daarom is het belangrijk om deze informatie zo breed mogelijk te delen!

Vechtende ouders maken kind geestelijk kapot

Als een kind rondom een (vecht)scheiding ineens zegt dat het een van de ouders niet meer wil zien en deze ouder – zonder goede reden – zelfs lijkt te haten, dan is de kans groot dat er sprake is van ouderverstoting. Lees verder →

Professionele hulpverlening (h)erkent ouderverstoting niet

Het gros van de rechters en professionele hulpverleners herkent – door gebrek aan kennis – de afwijzing van een ouder door een scheidingskind niet als mogelijk signaal van ouderverstoting, maar ziet het juist als bevestiging dat de verstoten ouder inderdaad de onveilige en slechte ouder is. Lees verder →

Wegkijken van ouderverstoting is geen optie meer

Wees alert op de signalen van ouderverstoting. Familie, vrienden, buren, leerkrachten, sporttrainers, muziekleraren et cetera die een vermoeden hebben van ouderverstoting ofwel emotionele kindermishandeling in hun omgeving kunnen wel degelijk wat doen. Lees verder →

DEEL dit bericht en draag bij aan bewustwording van ouderverstoting!

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Waarschuwing voor NIP jeugdpsycholoog

Beroepscode NIPDeze week viel de uitspraak van het College van Toezicht van het NIP (Nederlands Instituut van Psychologen) op de mat. De jeugdpsycholoog werkzaam bij Juzt, een grote jeugdzorg­aanbieder in  West-Brabant, tegen wie wij klachten hadden ingediend krijgt een waarschuwing. Zij verprutste de laatste kans op contactherstel tussen Frans en zijn kinderen volledig. Met de waarschuwing wordt een deel van de klachten erkend. Toch overheerst teleurstelling, want over het verwijt dat ouderverstoting door deze jeugdpsycholoog niet werd (h)erkend, rept het NIP met geen woord. Terwijl daar nou net de essentie ligt voor het blunderen van deze psycholoog.

De omgangsprocedure sleepte zich al vier jaar voort. Frans heeft zijn kinderen dan al bijna acht jaar niet meer gezien. De Raad vd Kinderbescherming had onderzoek gedaan en was geschrokken van het negatieve vaderbeeld dat de kinderen van Frans door hun moeder was opgedrongen. Voor de ontwikkeling van de kinderen vond de Raad het erg belangrijk dat het contact met hun vader zou worden hersteld. Maar tot ieders verbazing wijst de meervoudige familiekamer de door de Raad voorgestelde (omgangs)ondertoezichtstelling af en geeft Juzt de opdracht de (on)mogelijkheden voor begeleide omgang te onderzoeken. Het uiteindelijke doel is drie begeleide contacten.

Laatste kans op contactherstel

Het was de laatste mogelijkheid voor contactherstel tussen Frans en zijn kinderen, voordat de oudste 18 jaar zou worden. Uitgebreid hebben we met Juzt gesproken over de specifieke achtergrond in deze zaak (valse aangiften), de problematiek bij de kinderen (ouderverstoting) en onze verwachtingen van dit traject. Als er in ieder geval één (begeleid) gesprek met de kinderen zou kunnen plaatsvinden, dan zou dat wat Frans betreft al een stapje in de goede richting zijn. De gedachte was dat deze ontmoeting de druk wat van de ketel zou kunnen halen zodat het voor de kinderen hopelijk iets gemakkelijker zou zijn om later, wanneer zij daar behoefte aan zouden hebben, contact te zoeken met hun vader.

De jeugdpsycholoog gaat aan de slag. Na een tussentijds gesprek zijn wij er helemaal niet gerust op dat zij in de gesprekken met de kinderen inderdaad wel voor de juiste insteek en aanpak kiest. We melden onze zorgen in een uitgebreide e-mail en houden ons hart vast… Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Minister bagatelliseert slechte positie niet-verzorgende ouder

vader-kindGeachte minister van der Steur,

Wat een teleurstellende reactie stuurt u de Kamer naar aanleiding van mijn e-mail over het onderzoek naar de positie van de niet-verzorgende ouder in het omgangsrecht. U bewierookt vooral de inspanningen van de Staatssecretaris van VWS en uzelf rondom (het voorkomen van en beperken van schade bij kinderen door) vechtscheidingen. Dat is prachtig, maar u reageert niet op de zeer verontrustende uitkomst van het onderzoek, namelijk dat een ouder die bewust de omgang van het kind met de andere ouder frustreert, door de familierechter wordt beloond! Nota bene door de niet-verzorgende ouder, bijna altijd de vader, de omgang met zijn eigen kinderen te ontzeggen!

Uit het onderzoek komt ook naar voren dat de verzorgende ouder – in Nederland is dat meestal de moeder*) – geen strobreed in de weg wordt gelegd wanneer zij consequent de omgang frustreert. Zelfs als er een regeling door de rechter is vastgesteld. Inderdaad staan de rechter allerlei mogelijkheden ter beschikking om omgang af te dwingen, zoals u ook aangeeft in uw reactie. Echter in de praktijk legt de rechter zeer zelden een sanctie of boete op, ook dat blijkt uit het onderzoek. De familierechter meet met twee maten waardoor het voor de beslissing over een omgangsconflict nogal uitmaakt of je de vader of de moeder bent.

*) Na een scheiding woont ongeveer 75% van de kinderen bij de moeder, slechts 6% woont bij de vader, de overige 20% zijn co-ouder gezinnen (bron: ‘scheidingsonderzoekers Ed Spruijt en Helga Cosmos). De verzorgende ouder is dus bijna altijd de moeder, de niet-verzorgende of uitwonende ouder bijna altijd de vader. Uit het onderzoek waar het in dit stuk over gaat, komt expliciet naar voren dat in het bijzonder vaders een achtergestelde positie hebben in omgangskwesties. 

Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather