Met voorbedachten rade

De Koepel Breda

Maandag 13 februari staat in zijn geheugen gegrift. Frans wordt die dag tijdens een schooluitje van zijn zoontje opgepakt door de politie. Voor de ogen van andere ouders, leerkrachten en klasgenootjes wordt hij in een politie auto afgevoerd. In het openbaar, op klaarlichte dag. Zijn ex heeft hem ervan beschuldigd dat hij haar tijdens hun relatie jarenlang zou hebben bedreigd, mishandeld, seksueel misbruikt en zelfs verkracht.

Nu, elf jaar later, staat vast dat de aangiften van de ex evident vals waren en dat politie en justitie fout op fout stapelden. Frans had nooit gearresteerd mogen worden! Hoe heeft het toen dan tóch zover kunnen komen?

Het is kinderlijk eenvoudig om een valse aangifte te doen, vooral voor een vrouw. Politie­rechercheurs kunnen een valse aangifte namelijk nauwelijks van een echte onderscheiden. Niet beter dan jij of ik. Dat is slecht nieuws, want rondom conflictscheidingen wordt nogal eens een valse aangifte gedaan. Meestal bedoeld om de ex-partner als ouder buiten spel te zetten. Het gaat vaak om ernstige beschuldigingen, zoals stalken, bedreiging, (kinder)mishandeling en/of seksueel misbruik. Het is dan ook onbegrijpelijk dat de politie de benodigde training en vaardigheden mist en zo amateuristisch te werk blijft gaan, juist omdat de gevolgen voor de onterecht beschuldigde zeer ingrijpend zijn.

Meekijken in het politiedossier

In een vorig blog over valse aangiften schreef ik hoe gemakkelijk de politie meeging in de leugens van de ex van Frans. In een mum van tijd belandde de politie in een tunnelvisie met nog maar één doel voor ogen: de ontmaskering van die vieze immorele zedendelinquent. Gelijktijdig werd het ‘slachtoffer’ met raad en daad bijgestaan. Dat hoort bij de ‘service’ vinden sommige (te) gedreven dienders. In het geval van de ex van Frans ging dat heel ver. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

13 februari – tien jaar later…

015Dit is mijn man Frans met zijn kinderen, in veel betere tijden.
Een leuk gezin, op vakantie in Frankrijk. Papa poseert trots met zijn kids. Mama – net zo trots – fotografeert haar drie lievelingen.

De kinderen zijn nu 17 en 19 jaar oud, ze volgen een opleiding en wonen maar een paar kilometer bij ons vandaan. Veel meer weten we niet van ze. Want vandaag op 13 februari precies tien jaar geleden, sprak Frans zijn kinderen voor het laatst. Sinds die dag heeft hij geen contact meer met ze.

Vals beschuldigd

Die noodlottige 13e februari in 2006 gaat Frans – hij is dan inmiddels gescheiden, de kinderen wonen bij hem – nietsvermoedend met zijn zoontje mee als begeleider met een schooluitje. Daar wordt hij in het openbaar en in het bijzijn van andere ouders, leerkrachten, klasgenootjes én zijn zoontje van 7 jaar oud door de politie gearresteerd en hij zit zes weken in de gevangenis, in voorarrest. Zijn ex had valse aangiften tegen hem gedaan. Frans zou haar hebben mishandeld en seksueel misbruikt tijdens zo ongeveer de hele periode dat zij een relatie hadden; ze waren drieëntwintig jaar samen geweest!

Politie gelooft leugens kritiekloos

Na de arrestatie worden de kinderen van Frans ‘opgevangen’ door zijn ex. Ze wonen nog steeds bij haar. Dat was ook precies haar bedoeling. Met de valse beschuldigingen wilde de ex iedereen laten geloven dat ze eindelijk de moed had gehad om te vluchten uit een relatie met veel psychisch en lichamelijk geweld. In werkelijkheid probeerde ze met die leugens haar eigen vreemdgaan te verdoezelen; precies de reden waarom Frans de relatie had beëindigd! Met haar valse beschuldigingen wilde ze ook aannemelijk maken dat de kinderen niet veilig waren bij vader Frans, nu ze daar ‘helemaal alleen’ zonder hun moeder woonden. En daar is ze heel goed in geslaagd. De politie geloofde zonder enige kritiek al haar leugens en heeft haar verder fantastisch geholpen bij het toe-eigenen van de kinderen. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Vechtscheiding: rechtsysteem beloont ruziezoek(st)er

SYSTEEM WERKT ESCALATIE VAN VECHTSCHEIDINGEN IN DE HAND

rechtbankOuders in een vechtscheiding komen meestal terecht in een mallemolen aan instanties en hulpverleners. Van advocaten, mediators en rechters tot de Raad van de Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante (jeugd)hulpverleners. Je verwacht dat deze instanties zich inzetten om de ernstig uit de hand gelopen scheidingsproblemen zo snel en goed mogelijk op te lossen, maar het tegenovergestelde is waar. De zaak escaleert omdat er steevast gehandeld wordt vanuit de gedachte ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’. Dit terwijl de praktijk iets heel anders laat zien; meestal is er slechts één ouder die de strijd maar niet wil staken, ruzie blijft zoeken, zich niet aan uitspraken van de rechter houdt en de ene na de andere (onzinnige) procedure start. Het meest bizarre is dat ons rechtssysteem deze ruziezoeker – vooral als dit de moeder is – nog beloont ook! Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Vrouwen die ex vals beschuldigen, worden zelden vervolgd

Vrouwe Justitia-2In de Volkskrant  stond een nieuwsbericht met de titel: ‘Moeder vervolgd na vals Amber Alert over dochter (9)’. De moeder in kwestie had bij de politie gemeld dat haar dochtertje was vermist. De politie zet een grootscheepse zoekactie op – inclusief helikopter – en geeft een Amber Alert uit. Achteraf blijkt dat de moeder al die tijd wist dat haar dochter gewoon bij haar vader was, de man van wie zij pas was gescheiden. In november mag de moeder het allemaal voor de rechter komen uitleggen. Een goede ontwikkeling, want dat gaat heel anders met vrouwen die hun ex partner na de scheiding vals beschuldigen van mishandeling of seksueel misbruik. Zij worden zelden vervolgd.
Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Minister Opstelten houdt liegende officier hand boven het hoofd

Foto: nrcnext.nl

Foto: nrcnext.nl

Vandaag reageerde minister Opstelten tijdens een Kamerdebat op de fouten van politie en Openbaar Ministerie in de Bredase zedenzaak en op de officier van justitie die tijdens de rechtszitting loog over een vermeende bekentenis van Frans.

Lilian Helder van de PVV had het debat aangevraagd omdat zij geen genoegen nam met de schriftelijke reactie van minister Yvo Opstelten (Veiligheid en Justitie) op de kamervragen naar aanleiding van de TV reportage over de zaak van Frans.

‘Deze zaak is een aantasting van de geloofwaardigheid van ons strafrechtstelsel. Als de politie en het Openbaar Ministerie niet meer kunnen worden vertrouwd, dan stort het strafrechtstelsel in.’ [citaat uit verslag van het Kamerdebat]

De minister onderkent dat er fouten zijn gemaakt en biedt daarvoor zijn excuses aan. Het Openbaar Ministerie in Breda – verantwoordelijk voor de onterechte arrestatie en vervolging van Frans – deed dat al eerder. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Ombudsman: OM en politie handelen niet professioneel na onterechte vervolging

2012_foto_tbv_dossier_burgers_in_de_knelNadat politie en OM er in een aantal jaren niet in waren geslaagd om de klachten van Frans adequaat af te handelen, heeft hij zich tot de Nationale Ombudsman gewend. Deze deed uitgebreid onderzoek en vandaag wordt het rapport (2013/037) gepubliceerd.

NIEUWSBERICHT – 25 april 2013 – De Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer, vindt dat de politie Midden en West-Brabant en het OM Breda niet professioneel hebben gehandeld toen uit onderzoek bleek dat een man ten onrechte was vervolgd. Dit staat in zijn rapport over een man die onterecht beschuldigd is van mishandeling en verkrachting van zijn ex-vrouw. Het OM had veel eerder moeten erkennen dat er sprake is geweest van tunnelvisie. Door de vervolging is de man zijn baan kwijtgeraakt en het contact met zijn kinderen verloren.  Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Na valse aangifte ex heeft Frans zijn kinderen nooit meer gesproken…

IN ERE HERSTELD, MAAR ALLES KWIJT

Breda – Frans (49) kreeg eerherstel voor de valse aangifte van verkrachting die zijn ex-partner 7 jaar geleden tegen hem deed. Maar verloor wel zijn dierbaarste bezit: zijn twee kinderen. De zoveelste rechter oordeelt over een week opnieuw over een omgangsregeling, maar hij verwacht er weinig van. “Mijn ex heeft mijn kinderen gebrainwasht, ze willen me niet meer zien.” Lees verder ….

bron: Artikel in aD –  door Eefje Oomen

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Valse Zeden

Het boek ‘Valse Zeden’ van oud-advocaat Chris Veraart is een absolute ‘must read’ voor iedereen die zich afvraagt hoe het mogelijk is dat een man die vals wordt beschuldigd van seksueel misbruik of verkrachting bij voorbaat kansloos is. Hoe de (zeden)politie en het openbaar ministerie in dit soort zaken compleet falen, kritiekloos alles geloven wat de valse aangeefster zegt en van waarheidsvinding totaal geen sprake is. De man kan zich nauwelijks verdedigen, wat hij ook doet of zegt, het is altijd fout en verdacht want voor de politie staat al vast dat hij schuldig is!

Ik kocht dit boek een paar jaar geleden en ik heb het in een adem uitgelezen. Het was zo ontzettend herkenbaar van wat Frans was overkomen. Hoe de politie alleen maar uit is op een bekentenis waarbij alles geoorloofd is, hoe de officier van justitie zich opstelt als hulpverlener richting het ‘slachtoffer’, haar met raad en daad bijstaat en zelfs bereid is te liegen. En hoe het in ons land vrijwel onmogelijk is om echte rehabilitatie te krijgen als je bent vrijgesproken. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Opstelten belooft verbetering bij afhandeling aangifte

Het gaat fout aan de poort

In een brief aan de Tweede Kamer belooft minister Opstelten de lange wachttijden voor burgers die bij de politie aangifte hebben gedaan, te verkorten tot maximaal twee weken. Dit is de strekking van een bericht op www.elsevier.nl van 22 november 2012. Een op het eerste gezicht niet veelzeggend berichtje. Het wordt pas interessant als je doorklikt naar de brief van Opstelten: Beleidsreactie-opstelten-bij-rapport-inspectie-v&j

Deze brief is een reactie op het rapport van de Inspectie van Veiligheid en Justitie met als titel ‘Aangifte doen, de burger centraal?’ In dat rapport staat onder andere dat burgers overwegend negatief oordelen over het totale aangifteproces bij de politie. Uit het onderzoek van de inspectie blijkt ook dat er grote verschillen zijn tussen de korpsen, maar ook tussen de bureaus welke functionaris welke aangifte opneemt. In algemene zin, zo wordt gesteld, laat de kwaliteit bij het opnemen van aangiften bij (te) veel korpsen zwaar te wensen over. En dat is ook precies waar het misgaat in de zaak van Frans: aan de poort!

Uit het rapport van de Inspectie blijkt dat politiefunctionarissen te vaak over onvoldoende kennis en vaardigheden beschikken om een aangifte op de juiste wijze op te nemen. Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather

Valse aangifte beter voorkomen, dan genezen…

Jaarlijks overkomt tientallen gescheiden vaders hetzelfde als Frans: nadat de relatie over is worden zij door hun ex vals beschuldigd van mishandeling of seksueel misbruik. De (zeden)politie en het OM falen compleet in dit soort zedenzaken. Ze geloven kritiekloos alles wat de aangeefster zegt en van waarheidsvinding of een objectief opsporingsonderzoek is totaal geen sprake. De man is vrijwel kansloos want voor de politie staat (zonder onderzoek!) al vast dat hij schuldig is! Hoe kan dit?
Lees verder

Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailby feather